میهن داک - میهن داکیومنت

گزارش كارآموزي سخت افزار


کد محصول : 1000924 نوع فایل : word تعداد صفحات : 55 صفحه قیمت محصول : 7000 تومان تعداد بازدید 878

فهرست مطالب و صفحات نخست


سخت افزار كامپيوتر

فهرست مطالب
فصل اول    6
آشنايي با قطعات سخت افزاري     7
مادربورد     11
CPU     14
RAM     15
کارت گرافيک     16
کارت صدا     17
کارت فکس مودم     18
هاردديسک     20
فلاپي درايو     23
CD DRIVE     23
مانيتور     27
صفحه کليد و ماوس     28
اسمبل قطعات کامپيوتر     28
احتياط‌ها     28
مطالعه کتابچه مادربورد     30
نصب CPU     31
نصب حافظه     33
محکم کردن مادربورد در داخل کيس     34
فصل دوم    38
مادر برد ومنتاژ رايانه.    39
کارت گرافيکي(ويديويي)    50
نمايشگر (مانيتور)    53
منابع    55
 
فصل اول
آشنايي با قطعات سخت افزاري
 
معرفي قطعات سخت افزاري کامپيوتر
سخت افزار شامل کليه قطعات کامپيوتر مي‌باشد از قبيل:
1- مادر بورد        2- CPU        3- کيس و پاور        4- فلاپي ديسک
5-‌هارد ديسک        6- سي دي رام        7- کارت صدا        8- کارت فکس مودم
9- کارت گرافيک    10- کي بورد        11- مانيتور        12- ماوس
13- پلاتر        14- پرينتر        15- کارت شبکه    16- کارت TV
17- کارت I/O    18- قلم نوري    19- RAM        20- رسيور کارت
21- اسکنر
 
آشنايي با قطعات سخت افزاري
مادر بورد يا برد اصلي کامپيوتر( Main Board , Mother Board): بردي است که کليه بردهاي کامپيوتر روي اين نصب مي‌شوند. بر روي آن محلهايي براي اتصال يا قرار گرفتن کارتهاي مختلف‘ کابلهاي مختلف و سي پي يو قرار دارد. ابعادي حدود 25*30 سانتي متر دارد. چند مدل رايج آن عبارتند از: GIGA، ATC 7010، Asus. جزء اصلي ترين بردها محسوب مي‌گردد. نوع سي پي يو و ايرادهايش مستقيما روي نحوه کاردکرد سيستم تاثير مي‌گذارد و کوچکترين ايراد آن باعث عدم کارکرد کامپيوتر مي‌گردد.
قسمتهاي روي برد به شرح زير مي‌باشد:
1-    سوکت مخصوص CPU: که در مادر بردهاي  486 و پنتيوم به صورت مربع بوده ولي در پنتيوم 2 به صورت کارتي مي‌باشد. نوع سوراخهاي سوکتهاي 486 موازي بوده و در سوکتهاي پنتيوم سوراخها به صورت اريب مي‌باشد. هر دو داراي ضامني جهت وصل کامل دارند.
2-    اسلاتها( (SLOTيا شيارهاي گسترشي: توانايي مادربرد را گسترش ميدهند. اسلاتها به سه صورت مي‌باشند: آيزا AISA))- پي‌سي‌آي(PCI) - اي جي پي   (AGP)که به ترتيب سريعتر و جديدتر مي‌باشند. اسلاتها براي نصب انواع بردها يا کارتها روي مادربرد طراحي شده‌اند.
3-    ماژولهاي رم: که جهت نصب رم طراحي شده اند و انواع رم‌هاي 4 مگابايت- 16 مگابايت- 32 مگابايت- 64 مگابايت- 128 مگابايت و ... در اين ماژولهاي مخصوص خود نصب مي‌شوند که داراي ضامني نيز مي‌باشند.
4-    باطري  ساعت و تاريخ: اين باطري جهت نگهداري ساعت و تاريخ سيستم در مواقعي که کامپيوتر خاموش مي‌باشد گذاشته شده است که به صورت جعبه اي و سکه اي و خازني قابل تعويض مي‌باشد.
5-    خروجي کي بورد: اين خروجي که جهت نصب به صفحه کليد طراحي شده به دو صورت معمولي و PS2 مي‌باشد.
6-    خروجي‌هاي :ONBOARD بعضي از مادربردها بردها را به صورت روي برد دارند که خروجي اين بردها روي مادر برد خواهند بود.
در روي مادربرد جامپرهايي جهت تنظيم ولتاژ و سرعت و نوع سي پي يو وجود دارد که حتما بايد تنظيم شود چرا که در غير اينصورت ممکن است به سي پي يو آسيب برساند.
يکسري جامپرها در مادر برد ديده مي‌شود که به کيس وصل مي‌شود جهت نمايش وضعيت روشن و خاموش بودن LED‌هاي روي کيس و کي بورد مي‌باشد.
جعبه مادر بورد معمولا شامل يک کابل IDE جهت اتصال به‌هارد درايو و يک کابل روبان براي اتصال به فلاپي درايو مي‌باشد. يک سي دي شامل درايورهاي چيپ ست مادر بورد که در صورت داشتن کارت صدا و کارت گرافيک و کارت LAN به صورت ONBOARD داراي درايورهاي آنها نيز خواهد بود.
 
مادربوردها مجموعه وسيعي از کانکتورها را در پنل I/O فراهم مي‌کنند. به عنوان مثال در مادربورد EPoX 8RDA+  ازچپ به راست داريم: کانکتور داخل رنگ آبي کمرنگ يک کانکتور ماوس PS/2 مي‌باشد. کانکتور داخل رنگ ارغواني يک کانکتور کي بورد PS/2 مي‌باشد. دو کانکتور داخل رنگ سبز کانکتورهاي USB 2.0 مي‌باشند. کانکتور داخل رنگ قرمز کانکتور پورت پارالل (موازي) مي‌باشد((LPT . دو کانکتور داخل رنگ زرد کانکتورهاي پورت سريال (COM1,COM2)  هستند. کانکتور داخل رنگ نارنجي کانکتور RJ45 LAN مي‌باشد. دو کانکتور داخل رنگ سبز دو کانکتور اضافي USB 2.0 مي‌باشند. کانکتور داخل رنگ صورتي براي ميکروفن مي‌باشد. کانکتور داخل رنگ آبي کانکتور خط ورودي کارت صداي BUILT IN و کانکتور داخل رنگ سبز کانکتور خط خروجي کارت صداي BUILT IN مي‌باشد.
 
اتصال وسايل از طريق کانکتور USB به خاطر راحتي در استفاده روز به روز گسترش پيدا مي‌کند و از آنجا که وسايل به صورت گردان مي‌توانند به همديگر زنجيره‌‌اي وصل شوند بنابراين کانکتورهاي USB تمام شدني نيستند. اما استفاده از يک پرينتر يا سيستم BACK UP درايو نوار در پورت پارالل غير معمول نيست يا اينکه کانکتورهاي PS/2 کي بورد و ماوس جهت استفاده کي بورد و ماوس.
کانکتورهاي روي پنل I/O هنگامي‌که مادربورد نصب مي‌شود از پشت کيس کامپيوتر برآمدگي دارند بنابراين اين کانکتورها بدون باز کردن کيس کامپيوتر قابل دسترسي هستند.
براي کارآيي بهتر سي دي رايتر و‌هارددرايو نبايد روي يک IDE نصب شوند. جعبه مادربورد شامل يک کابل IDE است. بنابراين يک کابل IDE ديگر بايد جداگانه خريده شود. در شکل زير يک کابل IDE با طول 18 اينچ استاندارد با کيفيت بالا-BELKIN- ديده مي‌شود. کانکتورهاي کابل جهت نشان دادن محل اتصال هر کدام رنگهاي متفاوتي را دارند. آبي براي مادربورد- سياه براي وسيله MASTER IDE و خاکستري براي وسيله SLAVE IDE.
 
مادربردهاي DDR: نوع جديد مادربوردها که علاوه بر دارا بودن اسلاتهاي AGP ماژولهاي حافظه DDR  را نيز ساپورت مي‌کنند.
مادربردهايSDRAM :  نوع قديمي‌مادربوردها که شامل اسلاتهاي ISA مي‌باشد.
مادربردهاي RAID: نوعي از مادربردها که استفاده از  دو‌هارددرايو را به صورت parallel فراهم مي‌کند.
واحد پردازش مرکزي((CPU: کنترل کننده مرکزي کامپيوتر مي‌باشد که به کليه قسمتهاي کامپيوتر رسيدگي مي‌نمايد و عمل پردازش را انجام ميدهد. اين قطعه پردازشگر اصلي كامپيوتر است و در واقع تعيين‌ كننده نوع كامپيوتر مي‌‌باشد. در حال حاضر CPUهاي پنتيوم رايج است كه انواع آن پنتيوم II، III، IIII مي‌‌باشند.
CPUها داراي ابعادي حدود 5 * 5 cm و با ضخامتي حدود 2 mm مي‌‌باشند. CPU بر روي برد اصلي در جاي  مخصوص خود نصب مي‌‌شود. سرعت CPU با واحد مگاهرتز معرفي مي‌شود. اين پردازنده داراي مدار الکترونيکي گسترده و پيچيده است که به انجام دستورات برنامه‌هاي ذخيره شده مي‌پردازد. بخشهاي اصلي CPU حافظه و واحد کنترل و واحد محاسبه و منطق هستند. در بخش حافظه کار ذخيره سازي موقت دستورها و يا داده‌ها در داخل ثباتها يا registerها انجام مي‌شود. واحد کنترل با ارتباط با بخشهاي مختلف سي پي يو کار هدايت و کنترل آنها را بر عهده دارد. واحد محاسبه و منطق(ALU) کار انجام توابع حسابي و مقايسه اي و منطقي را بر عهده دارد.
از ميان انواع سي پي يوهاي AMD و اينتل که بازار را در چنگ خود دارند پردازنده athlon از AMD ارزانتر و سريعتر و با کيفيت تر از پردازنده‌هاي اينتل مي‌باشد.
 
 نماي پردازنده اتلون xp +2100 از بالا. شکل مربع براق روشن در مرکز هسته سي پي يو مي‌باشد.    نماي پردازنده اتلون xp 2100+ از پايين.    هسته پردازنده اتلون xp 2100+ . کلمه اول خط سوم   (AROIA) نشاندهنده stepping پردازنده است که مشخص کننده overclock پردازنده مي‌باشد.

مقايسه پردازنده Athlon و Duron
Duron يک پردازنده Bus) 200FSB(FSB:Front Side است (200 مگاهرتز). پردازنده Duron 1.3 GHz حتي وظايف سخت را به خوبي انجام ميدهد. Athlon XP تا Athlon XP 2600+ يک پردازنده 266FSB است. از Athlon XP 2500+ به بالا 333FSB است. از Athlon XP 3000+ به بالا 400FSB مي‌باشد( از روي هم افتادنها معلوم مي‌شود که دو پردازنده هم سرعته مي‌توانند داراي FSBهاي متفاوتي باشند). Athlon XP 1700+ يا 1800+ تقريبا معادل و کمي‌قدرتمندتر از AMD Duron 1.3 GHz مي‌باشد.
دو مطلب در مورد اينکه پردازنده با چه FSB اي را استفاده کنيم اهميت دارد: اول اينکه مادربورد بايد کاملا FSB پردازنده را ساپورت کند( هر مادربوردي حداکثر تا يک حد FSB را ساپورت مي‌کند). دوم اينکه RAM بايد در همان سرعت FSB پردازنده کار کند. مثلا:
پردازنده 200FSB بايد با PC1600RAM استفاده شود.
پردازنده 266FSB بايد با PC2100RAM استفاده شود.
پردازنده 333FSB بايد با PC2700RAM استفاده شود.
پردازنده 400FSB بايد با PC3200RAM استفاده شود.
اما احتمال دارد کامپيوتر با سرعت FSB پردازنده و سرعت RAM غير مطابق با آن اسمبل شود مانند پردازنده 266FSB با PC2700RAM. اين مجموعه هم کار مي‌کند زيرا BIOS به سرعت کلاک حافظه اجازه مي‌دهد که به صورت تفاضلي با سرعت FSB پردازنده ست شود. بنابراين اين دو قطعه با هم به خوبي کار مي‌کنند.
پردازنده پنتيوم و پنتيوم 4 و پنتيوم 3
پنتيوم 3 و پنتيوم 4 پردازنده‌هاي بسيار خوبي هستند. کمي‌قبل پردازنده AMD در مواردي مانند کيفيت خو ب به نظر نمي‌رسيد و مشکلات سازگاري داشت. بخصوص با کارت ويدئوهاي مخصوص. امروزه کيفيت و سازش پذيري AMD Athlon مساوي با پنتيوم 3 و پنتيوم 4 است. وقتي تمام موارد با هم مساوي اند. پس بهتر است به سمت خريد AMD Athlon برويم که ارزانتر است.
RAM(READ ACCESS MEMORY): قطعه ايست که در ماژولهاي رم نصب مي‌شود و وظيفه اش نگهداري اطلاعات به صورت موقتي است تا سي پي يو بهتر بتواند کار خود را انجام دهد. در واقع به خاطر اختلاف زياد سرعت بين ديسک سخت و سي پي يو از رم استفاده مي‌شود تا اين اختلاف سرعت کاهش يابد. دو نوع رم هست: رم‌هاي معمولي (SD RAM) و رم‌هاي سريع (DD RAM). رم‌ها در انواع 4- 8- 16- 32- 64- 128- 256 مگابايتي در بازار وجود دارد. يک رم 256 تمامي‌کارها را به خوب انجام مي‌دهد و ما را مطمئن مي‌کند که رويهم رفته کارآيي سيستم به خاطر مقدار رم سيستم بي جهت از بين نمي‌رود.
 
مادربردهاي خوب امروزي اصولا از حافظه PC2100DDR( براي مادربردهاي DDR266) يا از حافظه PC2700( براي مادربردهاي DDR333) استفاده ميکنند. همه اينها از نوع DIMM form factor  تبعيت مي‌کنند( ساختمان فيزيکي). همه حافظه‌هاي کامپيوتر اينگونه نيستند. براي مثال کامپيوترهاي قديمي‌از ماژولهاي حافظه SIMM استفاده مي‌کنند در حاليکه امروزه ماژولهاي حافظه DIMM معمولترند و از آنجاييکه استاندارد JDEC براي حافظه‌هاي DDR400 به مرحله نهايي نرسيده است همه ماژولهاي حافظه PC3200 در همه مادربردهايي که حافظه PC3200 را ساپورت مي‌کنند کار نمي‌کنند.
در موقع خريد علاوه بر اينکه بايد رمي‌که با کامپيوتر سازگار باشد مد نظر قرار داده شود بايد کيفيت رم را نيز در نظر گرفت. مشکلات بسياري از کامپيوترها بعلت استفاده از رم با کيفيت پايين مي‌باشد. کمپاني‌هايي مانند KingSton و Corsair اعتبار بالايي دارند و Mushkin بالاترين کيفيت رم را مي‌سازد براي کساني که مايل به پرداخت پول بيشتري هستند.
کارت گرافيک يا VGA: اين قطعه رابطي است بين برد اصلي کامپيوتر و مانيتور که وظيفه اصلي آن آماده سازي اطلاعات براي نمايش توسط مانيتور است. کارت گرافيک بر روي برد اصلي کامپيوتر نصب مي‌گردد و فيشي دارد که سيم کابل مانيتور به آن متصل مي‌گردد.
 
بعضي از کارتهاي گرافيکي امکانات خروجي TV دارند که قابل نصب به TV يا ويدئو مي‌باشند.
چهار جزء کليدي براي تمام سيستمها مادربورد- پردازنده- رم و کارت گرافيک هستند. با وجود تمام مطلوبيتي که کارتهاي گرافيکي امروزي دارند اما آنها هنوز داراي کاستيهايي هنگام کار با پردازنده‌هاي بسيار قوي و رم هستند. کارتهاي گرافيک MX بسيار عالي اند هم در کارآيي و هم در ارزان بودن و هم در بسته بندي و هم در نرم افزار. خريد يک پردازنده خوب همراه با يک کارت گرافيک پايين تر از حد پردازنده، پول دور ريختن است.
رقابت کارتهاي گرافيکي ATI و NVIDIA
يک رقابت شديد بين دو کارت گرافيک عالي NVIDIA و ATI وجود دارد مانند رقابت بين پردازنده‌هاي AMD و پنتيوم. کارت گرافيک NVIDIA GeForce4 Ti 4200 128MB 4x AGP حداقل کارت گرافيکي است که براي يک سيستم گرافيکي سطح بالا لازم مي‌باشد که داراي قيمت پاييني مي‌باشد. بعضي از کارتهاي گرافيکي داراي توضيحي مانند مدل DirectX 8.1 يا مدل DirectX 9.0 يا مدل تمام DirectXها مي‌باشند. اين يک فاکتور براي خريدن کارت گرافيک سطح بالا نيست. همه کارتهاي گرافيکي تمام حالتهاي DirectX را ساپورت مي‌کنند. بعضي‌ها فقط کارهاي بيشتري را از لحاظ سخت افزاري نسبت به بقيه انجام مي‌دهند اما تمام کارتهاي گرافيکي سطح بالا به اندازه کافي براي انجام وظيفه قوي هستند. حالت ديگري که موجب اختلاف قائل شدن بين کارتهاي گرافيکي سطح بالا از يکديگر مي‌شود اينست که آيا آنها از لحاظ سخت افزاري AA را ساپورت مي‌کنند يا نه. اما اين يک فاکتور براي خريدن کارت گرافيک خوب نيست. AA پردازشي است که به موجب آن لبه‌هاي ناهموار و دندانه دار کمي‌نرم تر و صافتر مي‌شوند و تا حدي کار و تاثير دقيق و ماهرانه اي است.
بيشتر کارتهاي گرافيکي سطح بالا AGP 8x را ساپورت مي‌کنند. براي گرفتن بيشترين بازدهي AGP 8x، مادربورد نيز لازم است که AGP 8x را ساپورت کند. يک ترکيب AGP 8x، %5 تا %10 بهبود در اجرا و نمايش را نسبت به همان کامپيوتر با AGP 4x مي‌دهد. مدل‌هاي Geforce FX NVIDIA از لحاظ فيزيکي بسيار بزرگند به طوريکه آنها دو اسلات کارت را اشغال مي‌کنند، اسلات AGP و اسلات PCI مجاورش را.
براي گرفتن بيشترين بازدهي از کارت گرافيکي سطح بالا بايد پردازنده سطح بالا و حافظه سريع داشت و گرنه پردازنده قادر نخواهد بود تا کارت گرافيک را با لود کردن مشغول نگهدارد.
بايد حداقل از حافظه PC2700 و يک پردازنده Athlon XP 2100+ استفاده کرد تا بيشترين بازدهي را از کارت گرافيک سطح بالا گرفت.
كارت صدا يا Sound Card : براي اينكه كامپيوتر بتواند صدا را نيز پخش نمايد به قطعه ديگري به نام كارت صوتي نياز داريم. كارت صوتي نيز همانند كارت گرافيكي بر روي برد اصلي نصب مي‌شود و در پشت آن چند فيش براي ميكروفون و بلندگو قرار دارد. كارت صدا وظيفه آماده ‌سازي سيگنالها براي پخش و دريافت سيگنالهاي ورودي از ميكروفون و آماده‌ سازي آنها براي ذخيره در كامپيوتر را بر عهده دارد. اين قطعه اطلاعات کامپيوتري صفر و يک را به اطلاعات صوتي تبديل مي‌کند و انوع رايج آن در حال حاضر عبارتند از: Genius، Yamaha، Vibra و ...
 
براي کامپيوترهاي قديمي‌تر بايد کارت صدا نيز خريده مي‌شد، اما همراه با اغلب مادربوردهاي امروزي خريدن کارت صدا ضروري نيست چون آنها داراي ساپورت Build-in براي صدا با کيفيت خوب هستند، اما در صورت لزوم مي‌توان کارت صدا به طور جداگانه بر روي اين مادربوردها نيز نصب کرد. از بهترين کارت صداها، Creative Sound Blaster Audigy مي‌باشد که با انواع mp3 و Gamer قابل دسترسي است که هر دو داراي يک نوع سخت افزار هستند اما شامل بسته‌هاي نرم افزاري جداگانه اي مي‌باشند. قبل از Audigy، کارت صداي Creative Labs Sound Blaster Live! 5.1 بهترين نوع کارت صدا بود و هنوز هم در انواع mp3 و X-Gamer قابل دسترسي است.
بر خلاف کارت گرافيک Live!، Audigy به دو اسلات PCI براي شکل کاملش نياز دارد اما اسلات PCI دومي‌در واقع فقط براي فراهم کردن يک کانکتور براي Joystick استفاده مي‌شود و در صورت عدم نياز به آن مي‌توان فقط از يک اسلات PCI استفاده کرد. Audigy همچنين داراي ساپورت FireWire مي‌باشد.
کارت فکس مودم (Fax-Modem): فکس مودم کارتي است که در اسلاتهاي مادربورد نصب شده و براي برقراري ارتباط بين کامپيوترها استفاده شده و کامپيوترها را مجهز به امکانات ارسال و دريافت فکسهاي معمولي با کيفيت بالا و حتي رنگي مي‌کند علاوه بر اين جهت دريافت و ارسال اطلاعات کامپيوتري مانند فايل صدا و فايل اطلاعاتي و غيره توسط خطوط مخابراتي به کار مي‌رود. انواع مودم‌هايي که از خطوط تلفن استفاده مي‌کنند عبارتند از: مودم Dial-up، مودم ISDN و مودم DSL.
يک شبکه تلفن سنتي بر اساس سيگنالهاي آنالوگ عمل مي‌کند در حاليکه کامپيوترها با سيگنالهاي ديجيتالي کار مي‌کنند، بنابراين وسيله اي لازم است تا سيگنالهاي ديجيتالي کامپيوترها را به سيگنال آنالوگ و سازگار با خطوط تلفن تبديل نمايد(Modulation). اين وسيله همچنين بايد سيگنال‌هاي آنالوگ خطوط تلفن را به سيگنال ديجيتالي تبديل کند(demodulation). يک چنين وسيله اي به نام مودم مشهور است. اين نام از دو کلمه Modulation/Demodulation گرفته شده است. يک مودم همچنين DCE(Data Circuit Terminating Equipment) ناميده مي‌شود که براي اتصال يک کامپيوتر يا ترمينال داده به يک شبکه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. به طور منطقي يک کامپيوتر شخصي (PC) را DTE(Data Terminal Equipment) نيز مي‌نامند. سه نوع مودم وجود دارد: مودم داخلي(internal modem) که يک برد الکترونيکي است و در گذرگاههاي ISA يا PCI بر روي مادربورد قرار مي‌گيرد و توسط يک کانکتور Rj-11 به خطوط تلفن متصل مي‌شود. نوع ديگري از مودم‌ها، مودم خارجي(external modem) ناميده مي‌شود که برد الکترونيکي آن درون جعبه مخصوصي قرار داشته و در خارج از کامپيوتر قرار مي‌گيرد که توسط کانکتور DB-9 به يکي از پورتهاي سريال کامپيوتر متصل مي‌شود. نوع سوم که در کامپيوترهاي Laptop به کار مي‌رود شامل يک کارت است که در شيار PCMCIA قرار مي‌گيرد و اين کارت در واقع دربرگيرنده کل برد الکترونيکي مودم است. سرعت انتقال داده‌ها در مودم‌ها با پارامترهاي زير بيان مي‌شود: آهنگ باود(Baud Rate) و آهنگ ارسال داده‌ها (Data Rate). آهنگ ارسال داده‌ها عبارتست از تعداد بيتهايي که يک مودم مي‌تواند در يک ثانيه ارسال نمايد و آهنگ باود عبارتست از تعداد تغييرات سيگنال که در يک ثانيه اتفاق مي‌افتد.
 
هنگام خريد يک مودم بايد مطمئن شد که آيا استانداردهاي V.92 و V.44 را ساپورت مي‌کند يا نه. اين استانداردها تعدادي از بهبود و پيشرفتها را تضمين مي‌کنند از قبيل ساپورت انتقال سريع داده‌ها.
Hard Disk: اين قطعه بانك اطلاعات كامپيوتر است و همه اطلاعاتي كه قرار است براي مدتي طولاني نگهداري شوند، اغلب در اين قطعه نگهداري مي‌شوند.‌هارد از طريق يك كابل داده به برد اصلي متصل مي‌گردد و يك كابل برق نيز از منبع تغذيه به آن متصل مي‌شود. دو مارك عمده‌هارد Quantum و Maxtor است.‌هارد ابعادي به اندازه 12 * 8 cm دارد.
 
استفاده از يک‌هارد ديسک با ظرفيت بيشتر از 137.4 گيگابايت مي‌تواند بيشتر از درايوهاي کوچکتر مشکل ساز باشد. اين‌هارد درايوها احتياج به استاندارد آدرس دهي 48 بيتي جديدتري که به وسيله درايورهاي چيپ ست مادربورد،BIOS، و بوسيله سيستم عامل ساپورت مي‌شود دارد.
در انتخاب يک‌هاردديسک بايد به سطح ايجاد نويز و توليد حرارت نيز توجه کرد.
بيشتر‌هارد درايوهاي امروزي از استاندارد ATA(Advanced Technology Attachment) استفاده مي‌کنند. همچنين به عنوان IDE(Integrated Digital Environment) شناخته شده هستند. اين يک رابط پارالل است که سرعت انتقال ماکزيممي‌بالغ بر 133 مگابايت در ثانيه را ساپورت مي‌کند که اين بيشتر از حدي است که کامپيوترهاي امروزي مي‌توانند استفاده کنند.‌هارددرايوهاي SATA (Serial ATA) هم به عرصه ظهور رسيده اند و روزي چيزي عادي خواهند بود. يک‌هارد درايو که از SATA استفاده مي‌کند سرعت انتقال بالغ بر 150 مگابايت بر ثانيه را ساپورت مي‌کند.‌هارددرايوهاي ATA نمي‌توانند با سرعت انتقال بيشتر از 133 مگابايت در ثانيه ساخته شوند اما‌هارددرايوهاي SATA روزي به سرعت انتقال 300 و حتي 600 مگابايت در ثانيه خواهند رسيد.
گزارشهاي اوليه از مشکلات فراوان استفاده از SATA در قالبهاي RAID حکايت مي‌کند. اما ساير مزاياي SATA به نظر مطلوب مي‌رسد ولي نه زياد: 1- SATA از کابلهاي کوچکتر براي اتصال‌هارد درايو به مادربورد استفاده مي‌کند نسبت به کابلهاي bulkier ribbon که‌هارددرايوهاي IDE آنرا استفاده مي‌کنند. اين موضوع مهم است چرا که کابل ريبون IDE به اندازه اي بزرگ است که به راحتي جريان هوا را در داخل کيس مسدود مي‌کند و تأثير فن‌هاي کيس را تقليل مي‌دهد. اما مي‌توان کابلهاي ريبون IDE را خارج از مسير جريان هوا در داخل کيس عبورداد. 2- کابل SATA مي‌تواند تا 39.4  اينچ باشد در حاليکه کابلهاي IDE از 18 اينچ تجاوز نمي‌کنند. اما فقط يک کامپيوتر بلند به کابل بالاي 18 اينچ احتياج دارد. 3- يک کابل SATA احتمال تداخل الکتريکي کمتري که روي اتصال بين‌هارددرايو و مادربورد واقع مي‌شود دارد چون سريال است. در حاليکه IDE پارالل است با 40 سيم در طول اتصال. با اينکه اين مورد از لحاظ  تئوري معقول به نظر مي‌رسد اما به سختي مي‌توان تصور کرد که SATA پيشرفتي حاصل کرده است. چرا که کسي تا حالا نشنيده است که يک مشکل تداخل الکتريکي در کابلهاي ريبون IDE بوجود آمده باشد.
بايد به اين نکته توجه کرد که يک‌هارددرايو SATA نمي‌تواند هميشه در کامپيوترهاي ATA جا بگيرد. مثلا مادربورد بايد رابط SATA را ساپورت کند و ملزومات کانکتور پاور براي‌هارددرايو SATA با‌هارددرايو ATA فرق دارد.
ATA133 محصول جديدي است که قدم جديدي در سرعت‌هارددرايو برداشته است اما از لحاظ عملي و کاربردي،‌هارددرايو ATA100 با‌هارددرايو ATA133 يکي است و حتي بهتر هم کار مي‌کند. کامپيوترهاي خانگي داراي مشکل کمتري در بکارگيري پهناي باند فول‌هارددرايو ATA100 تحت هر شرايطي هستند نسبت به‌هارددرايوهاي ATA133.
Floppy Drive: اين قطعه كه ابعاد آن تقريباً cm 2×12×8 است، براي خواندن و نوشتن بر روي ديسك نرم (فلاپي) كاربرد دارد. اين ديسكتها قابليت ذخيره ‌سازي 1.44 مگابايت اطلاعات را دارند. ديسكتها اغلب براي جابجا كردن حجم كم اطلاعات بكار مي‌‌روند. در حال حاضر فلاپي درايو Teac بيشترين مصرف را  دارد. فلاپي درايو از طريق يك كابل داده به برد اصلي وصل مي‌‌شود.
 
فلاپي درايو‌ها به دو نوع کلي 51.4 اينچ و 31.2 اينچ مي‌باشند که مدل 51.4 اينچ استفاده نمي‌گردد. مدل 31.2 اينچ به سه نوع 740kb ( که به خاطر قديمي‌بودن استفاده نمي‌شود) و 1.44mb ( که بيشترين مصرف را دارد) و 2.88mb تقسيم مي‌شود.
هر کامپيوتر مي‌تواند دو عدد فلاپي درايو داشته باشد.
CD Drive: CDها تكنولوژي نسبتاً‌ جديدي هستند كه اطلاعات كامپيوتري را براساس خواصي ذخيره مي‌‌كنند كه با تاباندن نور قابل دستيابي مي‌‌باشند. CD‌ها قطعات دايره شكل نازكي هستند كه انواع اطلاعات را در خود جاي داده‌اند. يك CD مي‌‌تواند محتوي فيلم، تصوير و صوت و يا برنامه‌ها و داده‌هاي كامپيوتري ‌باشد.
بر روي هر CD مي‌‌توان حدود700- 640 مگابايت اطلاعات ذخيره نمود. CD‌ها اغلب فقط خواندني هستند(CD-R)، يعني فقط مي‌توان اطلاعات را از روي آنها خواند و فقط يکبار مي‌توان روي آنها نوشت ولي برخي از CDها قابليت چند بار نوشتن را نيز دارند(CD-RW).
CD-ROM قطعه اي است که اطلاعات را از روي CD به صورت نوري مي‌خواند و فقط امکان خواندن اطلاعات را دارد.
 
قطعه ديگري وجود دارد که CD-Writer ناميده مي‌شود که علاوه بر خواندن اطلاعات از روي CD قابليت نوشتن اطلاعات روي CD را نيز دارد.
قطعه نوري ديگري به نام DVD-ROM وجود دارد که جهت خواندن DVDها به کار مي‌رود و مي‌تواند روي همان IDE که CD-ROM و CD-Writer نصب مي‌شوند، نصب شود.
تمام مراحل نصب CD-Writer همانند CD-ROM مي‌باشد.
همه CD-ROMها داراي نشانگرهاي سرعت مي‌باشند که اين سرعت به سرعت انتقال داده‌ها مربوط مي‌باشد. سرعت 1x برابر است با 150 کيلوبايت داده در ثانيه.
در CD-Writerها سه شماره نرخ سرعت (مثلا 20x,10x,40x) به ترتيب از چپ به راست برابر است با سرعت نوشتن CD-R ، سرعت نوشتن CD-RW و سرعت خواندن CD.
امروزه سرعت CD-ROM و CD-Writerها از 56x تجاوز کرده است بدون اضافه شدن هيچ گونه مزيتي در تکنولوژي رسانه يا درايو.
ASUS
 
اين مدل از CD-ROM از حدود 3 سال و نيم پيش وارد بازار شد و از همان ابتدا پر فروش ترين درايو موجود بازار را که creative بود شکست داد و ظرف مدت کوتاهي تبديل به پر فروشترين درايو شد.
اين مدل از درايو 9 مدل دارد که فقط 3 مدل آن اصلي و بقيه قلابي مي‌باشد.
عکسي هم که در بالا نمايش داده شده مدل هفتم قلابي اين محصول است که در حال حاضر در بازار به وفور يافت مي‌شود.
اين مدل داراي کنترولر tc9494 ساخت کارخانه توشيبا و آي سي ba5937 چهار کاناله که 2 کانال از اين آي سي براي درايور کويل اپتيک و دو کانال ديگر يکي براي درايور موتور eject و ديگري براي درايور موتور loading استفاده ميشود مي‌باشد.
آي سي درايور spindle motor هم مدل ba6849 و به احتمال زياد ساخت کارخانه rohm ميباشد .
مشخصه اين نوع درايو قلابي وجود 3 شيار موازي در بالاي درايو و وجود 6 پيچ در زير درايو است .
اين درايو قلابي ساخت کشور چين ميباشد و عيوب متداول اين درايو به اين شرح است :
1- سوختن آي سي کنترولر اصلي tc9494 به علت بالا رفتن حرارت داخلي و عدم استفاده از گرماگير مناسب براي اين آي سي.
2- اين نوع درايو فوق العاده به نوسانات برق حساستر از مدلهاي اصلي است و در صورت وجود نوسانات برق بلافاصله کنترلر اصلي tc9494 و آي سي bios که يک ايپرام از مدل 2701 است و در مواردي چيپ mt1103 که وظيفه input/output را دارد خواهد سوخت.
3- موتور spindle اين درايو در مقابل استفاده مداوم و بالا رفتن حرارت مانند مدلهاي اصلي مقاوم نيست و به تدريج از حالت عادي خارج ميشود و بوش زير محور موتور که کل مجموعه محور و آهنربا‌هاي دور سيم پيچ و نگهدارنده cd روي آن متصل است به تدريج خورده شده و در نهايت باعث اصطکاک زياد و قفل شدن کل مجموعه شده و در اين حالت به درايور موتور که ba6849 که يک درايور سه فاز ميباشد فشار آمده و باعث سوختن آن هم خواهد شد.
4- effect خواندن cd اين درايو با وجود استفاده از اپتيک toyobo که دقيقا روي مدلهاي اصلي هم وجود دارد نسبت به مدل‌هاي اصلي پايين تر است و cd‌هاي خش دار را به زحمت ميخواند و با گذشت زمان(حدود ۶ ماه تا يکسال ) پايين مي‌آيد که احتياج به تعويض اپتيک ميباشد.
نمايشگر يا Monitor: اين دستگاه كه همانند تلويزيون است، براي نمايش اطلاعات پردازش شده در کامپيوتر و کارت گرافيک بكار مي‌‌رود. مانيتورها داراي اندازه‌هاي مختلف 14، 15، 17 و 21 اينچ هستند كه در حال حاضر اندازه 15 اينچ آن كاربردي ‌تر از بقيه است.
مانيتورها داراي انواع رنگي و تک رنگ مي‌باشند که تک رنگ جهت گزارشگيري و نمايش اطلاعات به کار مي‌رود که اشعه نداشته و ارزانتر است و نوع رنگي به انواع  CGA-SUPERVGA-VGA-EGA يا  به ترتيب 4 رنگ، 16 رنگ، 256 رنگ و 65 ميليون رنگ تقسيم مي‌شود که امکان پخش تصاوير ويدئويي را دارند البته نوع کارت گرافيک بر مانيتور تاثير مستقيم دارد. اگر کارت گرافيک ضعيف و مانيتور قوي داشته باشيم تصاوير ضعيفي خواهيم داشت يا  بالعکس.
بايد به اين نکته توجه کرد که طرف پشت مانيتور اشعه بيشتري نسبت به طرف جلو صادر مي‌کند و بايد از نشستن در پشت مانيتور خودداري کرد. هر چقدر صفحه نمايش مانيتور صافتر باشد اشعه کمتري خواهد داشت.
 
صفحه کليد(keyboard) و ماوس(mouse): صفحه کليد جهت ورود اطلاعات طراحي شده که داراي انواع مختلف (نسل قديم و نسل جديد) مي‌باشد که نسل قديم 101 و 102 کليدي بوده و نسل جديد 107 تا 114 کليدي مي‌باشد.
ماوس نيز همانند کي بورد جزو ابزارهاي ورود اطلاعات به کامپيوتر مي‌باشد که جهت باز کردن منوها و کنترل کردن منوها و انجام بعضي از دستورات به کار مي‌رود و به طور کلي کليه کارهاي صفحه کليد را به جز تايپ انجام مي‌دهد. ماوس داراي انواع ساچمه اي و ليزري مي‌باشد. نوع بي سيم آن نيز در بازار يافت مي‌شود.
 
اسمبل قطعات کامپيوتر
احتياط‌ها: قبل از اينکه شروع به نصب اجزا در داخل کيس کنيم، ما احتياج به آشنا شدن با تعدادي احتياطات پايه اي در رابطه با استفاده از تجهيزات داريم.
چيپ‌ها- پين‌ها و اتصالات روي قسمتهاي مختلف کامپيوتر، ظريف و حساس هستند و بد به کاربردن آنها مي‌تواند نتايج تاسف باري داشته باشد. هميشه بايد سعي کنيم که کارتها و ساير بردها را با گرفتن از لبه‌هايشان جابجا کنيم و مورد استفاده قرار دهيم. نبايد اتصالات فلزي طلارنگ روي چيپ‌هاي حافظه و کارتها لمس شوند، زيرا مايعات استخراج شده از انگشتها مشکل ساز هستند و هميشه قبل از کار بر روي PC، حتما بايد آنرا از برق کشيد. همچنين بايد نسبت به الکتريسيته ساکن محتاط بود. جرقه ناشي از جابجايي الکتريسيته ساکن توسط نوک انگشتان، مي‌تواند براي هميشه يک چيپ را خراب کند. تا حد ممکن نبايد کامپيوتر را در محيط فرش شده اسمبل کرد.
قبل از آنکه قطعه اي را در کامپيوتر از جاي خود برداريم، بايد کارهاي زير را دنبال کنيم:
پاهاي خود را بر جاي خود محکم کنيم و حرکت ندهيم
 با تماس با فلز در تماس با زمين- از جمله پشت کيس کامپيوتر وقتي متصل به سوکت سه پايه اي است- بر زمين تکيه دهيم تا هرگونه حرکت در حال سکون در بدنمان را از بين ببريم
بدون حرکت پاهاي خود، هر چه را که بايد با قطعه مورد نظر از کامپيوتر انجام دهيم را انجام ميدهيم
اگر احتياج به حمل قطعه اي از کامپيوتر شخصي خود را داريم، آن را در يک بسته حمل مي‌کنيم که قطعه مورد نظر ثابت باشد و حرکت نداشته باشد
پاهاي خود را محکم مي‌کنيم و خود را به زمين ثابت مي‌کنيم قبل از آنکه قطعه را از بسته حمل جابجا کنيم.
کامپيوتر شخصي خود را در ميز بزرگي اسمبل مي‌کنيم. بايد اطمينان پيدا کنيم که فضاي کافي براي قرار دادن قطعات بر روي آن داريم. يک ظرف يا کاسه کوچکي براي پيچ‌ها و ابزارهاي ريز ديگر به کار مي‌بريم. براي کار اسمبل احتياج به انبردست و آچار و پيچ‌گوشتي چهار سوي کوچک و پيچ گوشتي دوسوي کوچک داريم. همچنين ممکن است به يک آينه کوچک و يک چراغ قوه احتياج پيدا کنيم وقتي مي‌خواهيم در اطراف کيس که قابل رويت نيستند کار کنيم.
مراحل اسمبل کردن:
1- مطالعه کتابچه مادربورد: براي اسمبل کردن بايد ابتدا کتابچه مادربورد را مطالعه کنيم. با مطالعه کتابچه مادربورد قبل از شروع به اسمبل کردن PC، مي‌توان مقدار زيادي در وقت خود صرفه جويي کرد و دردسر خود را کم کرد، حتي اين مطالعه قبل از خريدن حافظه و cpu نيز مي‌تواند بسيار مفيد باشد. همه کتابچه‌هاي مادربورد، همه اطلاعاتي را که بايد داشته باشند ندارند، ولي اکثر قريب به اتفاق شرکتهاي معروف ( مانند Asus و Abit) مستندات تشريحي را تهيه مي‌کنند. کتابچه‌ها اطلاعات مهمي‌را به ما ميدهند، از جمله اينکه چگونه جامپرها را ست کنيم و کدام اسلاتها براي نصب انواع رم هستند. هر چند توصيه مي‌شود که از مادربورد بدون جامپر استفاده شود، بعضي از مادربوردها ممکن است شامل تعدادي جامپر يا سوئيچهاي DIP باشند. مادربوردهاي مبتني بر چيپ ست VIA KT266 داراي يک جامپر جهت تغيير بين 200 مگاهرتز و 266 مگاهرتز، front side گذر گاه هستند و مادربوردهاي RAID معمولا داراي تنظيم سوئيچ‌هاي DIP هستند.
2- نصب CPU: اگر از يک cpuي سوکت دار استفاده مي‌شود: بايد cpu را از لبه‌ها يش در دست بگيريم و به گوشه‌هاي رديف پين‌هاي آن نگاه کنيم، يک يا دو تا از گوشه‌ها بايد پينهاي کمتري از بقيه داشته باشند. سپس به سوکت روي مادربورد نگاه مي‌کنيم و گوشه‌هايي که مشابه با گوشه‌هاي تک cpu است را شناسايي مي‌کنيم. سپس بازوي کوچک را بلند کرده و به نزديک سوکت مادربورد برده و به ملايمت و آرامي، با هم خط کردن گوشه‌هاي مناسب و مقتضي، cpu را در سوکت قرار ميدهيم. در هنگام داخل کردن cpu از فشار استفاده نمي‌کنيم. Cpu بايد به درستي در جاي خود بلغزد و قرار گيرد. اگر اين گونه نشد، اطمينان پيدا مي‌کنيم که بازوي آزاد سازي سوکت کاملا بلند شده باشد و گوشه‌هاي تک cpu با گوشه‌هاي مربوطه در سوکت تطابق داشته باشند. سپس بازو را به پايين فشار داده و مطمئن مي‌شويم که آن را به جاي درست خود چفت مي‌کنيم.
 
سپس کولر cpu را اضافه مي‌نماييم. برخي از کولرهاي cpu، نوارهاي گرمايي از قبل تعبيه شده دارند که در جايي قرار دارد که در تماس با cpu است. اگر کولر از اينگونه بود، هرگونه پوشش محافظ را جدا مي‌کنيم (معمولا نواري از پلاستيک آبي). اگر کولر نوار گرمايي متعلق به خود را نداشت، مقدار کمي‌از خمير گرمايي را در وسط cpu پخش ميکنيم ( خمير گرمايي خيلي موثرتر از نوار گرمايي است، بنابراين اگر کولر نوار داشته باشد ممکن است کار بهتر اين باشد که آن را جدا کنيم). کولر cpu را به سوکت همانطور که در دستورالعملهايش توضيح داده شده مرتبط مي‌سازيم. در مکانيزم بستن کولر ممکن است به مقدار زيادي فشار احتياج باشد، ولي از فشار دادن کولر به طور شديد به طرف پايين بر روي هسته cpu اجتناب مي‌کنيم، فشار مستقيم زياد مي‌تواند هسته‌هاي Athlon را خرد کند. ممکن است بهتر اين باشد از يک سري انبردستهاي با سرهاي برآمده سوزني براي متصل کردن کولر استفاده کنيم. سرانجام، کابلهاي تغذيه کولر را به محل سه شعبه اي نزديک بر روي مادربورد متصل مي‌سازيم.
 
اگر از cpu اسلاتي استفاده مي‌شود: اگر قبلا کارت cpu را به درون کارتريج/ کولر وارد نکرده اند اين کار را انجام مي‌دهيم. محلهاي نصب کارتريج را به سوراخهاي مقتضي موجود بر روي مادربورد پيوند مي‌زنيم. کارتريج را به درون اسلات cpu وارد مي‌کنيم و آن را با محلهاي نصب محکم مي‌سازيم. کابلهاي تغذيه کولر را به محل سه شعبه اي نزديک بر روي مادربورد متصل مي‌سازيم.
3- نصب حافظه: مادربوردها دو يا بيشتر اسلاتهاي بلند دارند که معمولا نزديک cpu هستند که مشابه پين‌هاي اتصالي طلايي بر روي حافظه‌هاي DIMM مي‌باشند. بايد توجه کرد که نمي‌توان انواع گوناگون RAM را ترکيب و تطبيق ساخت. نبايد DIMM‌هاي PC133 و PC100 را با هم به کار برد و نبايد حافظه ECC  و non-ECC را با هم ترکيب ساخت. بايد از کتابچه مادربورد کمک گرفت تا انواع حافظه‌هايي که مادربورد پشتيباني مي‌کند را مشخص ساخت. اما به هر حال غالبا مي‌توان DIMM‌هاي حافظه‌ها با سايزهاي مختلف را با هم ترکيب ساخت. به عنوان مثال، اگر يک DIMM 128MB PC133 NON-ECC و يک DIMM 256MB PC133 NON-ECC داشته باشيم احتمالا مي‌توانيم آن دو را با هم به کار گيريم. از کتابچه مادربورد استفاده مي‌کنيم تا ببينيم چگونه DIMM‌هاي سايزهاي مختلف را مرتب و بچينيم.
براي نصب حافظه، اطمينان پيدا مي‌کنيم که مادربورد بر روي سطح صافي قرار دارد و هيچ چيزي زير آن قرار ندارد. هر سوکت DIMM يک قلاب ( گيره قفلي) در هر انتهاي آن خواهد داشت تا اتصال حافظه را وقتي درون آن قرار دارد مستحکم کند. به گيره‌هاي قفلي ضربه سبک و ناگهاني وارد مي‌سازيم تا باز شوند. DIMM‌ها را يکي يکي وارد مي‌سازيم. شکافهاي بر روي لبه DIMMها را با برآمدگي در سوکت DIMM مرتب مي‌سازيم. فشار مساوي بر کل محل وارد مي‌سازيم تا با صداي تيک شديدي به جاي خود بيفتد. هنگاميکه DIMM را به داخل سوکت فشار مي‌دهيم گيره‌هاي قفلي بايد بسته شوند. قبل از اقدام بيشتر، اطمينان پيدا مي‌کنيم که DIMM کاملا به جاي خود وارد شده است و قفل‌ها بسته هستند.
 
4- محکم کردن مادربورد در داخل کيس: کاور کيس را بر داشته، در داخل آن بايد يک بسته سخت افزار باشد، شامل پيچ‌هاي عريض، پيچ‌هاي باريک، برجستگي‌هايي از جنس برنج، واشرهاي نايلوني قرمز رنگ و ضمائم ديگر.
قبل از آنکه مادربورد را نصب کنيم، ابتدا بايد کيس را با برداشتن هر گونه چيز قابل جابجايي که ورود را مشکل مي‌سازد آماده سازيم. اگر از يک tower case استفاده مي‌شود، آن را به کنار مي‌خوابانيم. نگاهي به صفحه فلزي بزرگ در زير آن مي‌اندازيم. سوراخهايي متعددي خواهد داشت، تعدادي از آنها براي آن است که ما با برجستگيهايي براي پشتيباني کردن مادربورد خود آنها را پرسازيم. اگر مادربورد خود را از نزديکي چک کنيم، سوراخهايي با حاشيه نقره اي خواهيم يافت. اغلب آنها با سوراخهاي برجسته در داخل کيس منطبق خواهند بود به خاطر روشي که بر اساس آن کيس‌هاي  ATX و بردها استاندارد شده اند.
 

برجستگيهايي که مادربورد را در فاصله مناسبي از کيس نگه ميدارند.
 

حداقل 6 برجستگي را براي محکم کردن مادربورد خود به کار مي‌گيريم و اطمينان پيدا مي‌کنيم که هر برجسته برنجي که ما نصب مي‌کنيم، با سوراخي در مادربورد انطباق دارد. نبايد هر برجستگي که به طور کامل با مادربورد پوشانده مي‌شود ( با سوراخهاي آن انطباق ندارد) را نصب کرد، زيرا تماس غير صحيح بين مادربورد و کيس مي‌تواند باعث سوء عمل و خرابي شود. از يک جفت انبردست، براي پيچ دادن برجستگيهاي هر گوشه مادربورد و حداقل دو يا بيشتر براي پشتيباني از وسط مادربورد يکي نزديک اسلات AGP قهوه اي و ديگري در جهت مخالف، استفاده مي‌کنيم. اگر خواستيم مي‌توانيم از تعداد بيشتري استفاده کنيم.
سپس منطقه برجسته روي مادربورد را آماده مي‌کنيم که پشت کيس مي‌باشد که به سريال mobo، موازي، ps2، USB و پورتهاي ديگر مربوط مي‌شود. برخي از کيس‌ها صفحات پانچ شده اي دارند که قسمتي يا همه سوراخهاي برجسته را مي‌پوشانند، پانچ آنها را جدا کرده و آنها را دور مي‌ريزيم. برخي از کيس‌ها يک صفحه برجسته جداگانه دارند که بايد آنرا به محکمي‌به درون محل قبل از وارد کردن مادربورد اضافه کنيم.
 

برجستگي کانکتور پشتي بايد با سوراخهاي داخل صفحه برجسته ATX فيت شوند.

مادربورد را به درون کيس وارد مي‌کنيم. مطمئن مي‌شويم که هيچ چيز زير آن نيفتاده يا نلغزيده است. از لبه‌هايش آنرا نگه ميداريم. بايد مواظب باشيم که آنرا به کمک کولر cpu يا اجزاء برد نگيريم. اگر مواظب نباشيم ممکن است چيزي را بشکنيم. هماهنگ سازي برجستگيها احتياج به مهارت کمي‌دارد ولي بايد با صبر و حوصله کار کنيم و به چيزي فشار وارد نکنيم. وقتي که مادربورد در جاي خود است يک پيچ را ( عريض يا باريک، هر کدام را که برجستگي‌ها لازم دارند) براي هر برجستگي همراه با يک واشر نايلوني به کار مي‌بريم.
هر پيچي را با يک يا دو دور چرخش مي‌بنديم، اما هيچ کدام را محکم نمي‌کنيم تا وقتي که همگي آنها را ببنديم. وقتي همه پيچها را نصب کرديم از اول همه پيچها را محکم مي‌کنيم. سپس دسته کابل بزرگتر پاور را از تغذيه پاور به سوکت بزرگ پاور روي مادربورد متصل مي‌کنيم.
 
کانکتورهاي پاور مادربورد ATX يک قالب 20 پيني است.
مادربوردهاي پنتيوم 4 داراي سوکت پاور ديگر و کوچکتري نيز هستند، به جهت اينکه پاورهاي ATX جديد داراي يک کانکتور براي اين مورد هستند.
اکنون يک بسته کوچک سيم پيدا مي‌کنيم که از جلوي کيس بيرون زده و داراي کانکتورهاي کوچکي است که داراي برچسبهايي مثل “Power SW,”  و “Power LED” و “hd led,” و “Speaker,” و احتمالا چيزهاي ديگري مي‌باشد. بيشتر مادربوردها داراي قالبهاي کوچک پين مخصوص اين کابلها مي‌باشند. کتابچه مادربورد داراي دياگرامي‌است که نشان مي‌دهد که هر کدام از اينها به کدام يکي تعلق دارد.
 


منابع :


راهنماي جامع کاربردي سخت افزار کامپيوتر.


 

طراحی سایت : سایت سازان