میهن داک - میهن داکیومنت

دانلود مقاله نرم افزار Virtual pc


کد محصول : 10001091 نوع فایل : word تعداد صفحات : 37 صفحه قیمت محصول : رایگان تعداد بازدید 883

دانلودرایگان فایل رمز فایل : m3d1091

فهرست مطالب و صفحات نخست


نرم افزار Virtual pc

 مقدمه: کامپيوتر مجازي اصولاً به کامپيوتري گفته مي‌شود که سخت افزارهاي آن توسط نرم‌افزار شبيه‌سازي شده باشد. نرم‌افزارPC  Virtual محصول شرکت Microsoft مي‌باشد و نرم‌افزاري توانمند در زمينه، ساخت کامپيوتر مجازي مي‌باشد.
اين نرم‌افزار به شما امکان مي‌دهد تا هر تعداد کامپيوتر مجازي که مايليد بسازيد و آن‌ها را تک تک يا حتي با هم اجرا کنيد. آخرين نسخه اين نرم‌افزار در حال حاضر Virtual pc 2004 sp1 براي سيستم عاملWindows  مي‌باشد و خوشبختانه اين نرم افزار از جولاي 2006 توسط شرکت مايکروسافت به صورت رايگان ارائه مي‌شود و با مراجعه به آدرس http://www.microsoft.com/virtualpc نسخه Full اين نرم افزار را به صورت رايگان مي‌توانيد دانلود کنيد.
تاريخچه: نرم افزار Virtual pc در ابتدا توسط شرکت Connectix ساخته شد اولين نسخه اين نرم افزار براي macintish در ژوئن سال 1997   ارائه شد. 4 سال بعد در ژوئن 2001 اولين نسخه Virtual pc براي سيستم عامل windows (نسخه 0/4 ) ارائه شد. چون با گذشت زمان مشخص شد که ساخت کامپيوترهاي مجازي مورد توجه سازمان‌هاست، مايکروسافت در فوريه 2003 تصميم گرفت تا Virtual pc و يک محصول جديد به نام Virtual Server که مکمل Virtual pc است را از شرکت Connectix خريداري کند و بدين‌وسيله Virtual pc به  Virtual pc  Microsoftتغيير نام داد در حال حاضر مايکروسافت در حال کار برروي 2007 Virtual pc   براي ويندوز Vista است و از تاريخ 11 اکتبر 2006  (19 مهر 1385) اقدام به ارائه نسخه Beta اين نرم افزار کرده است. مايکروسافت به طور رسمي اعلام کرد که نسخه 2007
 Virtual pc براي ويندوز Vista را نيز به طور رايگان در سال 2007  عرضه خواهد کرد.
نکته: بايد توجه داشت که نرم افزار Virtual pc، کامپيوترهاي مجازي از نوع Pc مي‌سازد و نمي‌توانيم کامپيوترهاي مجازي از نوع Apple macintosh را با استفاده از اين نرم‌افزار بسازيم .
نيازهاي سخت افزاري
براي نصب و اجراي Virtual PC 2004 SP1 بايد سيستم شما داراي حداقل مشخصات زير باشد:
- پردازنده: Pentiumlll, Pentiumll, Duron, Athlon يا  Pentium4
- سرعت پردازنده: حداقل 400MHA (1GHz توصيه مي‌شود)
- RAM : به سيستم عاملي که قرار است که درکامپيوتر مجازي نصب شود بستگي دارد.
- فضاي مورد نياز هارديسک: به سيستم‌ عاملي که قرار است در کامپيوتر مجازي نصب شود بستگي دارد.
- سيستم عامل: Windows XP/2000
نکته1: اگر سيستم شما اين حداقل را پشتيباني نمي‌کند (به خصوص در مورد سيستم عامل، مثلاً ممکن است بخواهيد از ويندوز 98 استفاده کنيد) مي توانيد از نسخ‌هاي قديمي‌تري از اين نرم‌افزار که با سيستم شما همخواني کافي داشته باشد، استفاده کنيد.
نکته 2: هرچند مستنداتي که مايکروسافت راجع به اين نرم‌افزار منتشر کرده، سيستم عامل ويندوز Server 2003 را جزو سيستم عامل‌هاي پشتيباني شده قرار نداده است اما آزمايش‌هايي که روي اين نرم‌افزار، در محيط اين سيستم عامل انجام داديم نشان داد که اين نرم‌افزار به همان خوبي که در ويندوز XP Pro کار مي‌کند در ويندوز Server 2003 هم کار مي‌کند.
آشنايي با چند اصطلاح:
- OS: مخفف عبارت Operating System به معني سيستم عامل مي‌باشد.
- Host OS: يا همان سيستم عامل ميزبان، به سيستم عاملي گفته مي‌شود که نرم‌افزار Virtual PC را در آن نصب و اجرا مي‌کنيد.
- Virtual Machine: همان طور که گفته شد نرم‌افزار Virtual PC قادر است تا تعداد نامحدودي از کامپيوترهاي مجازي را توليد و راه‌اندازي کند. به هريک از اين کامپيوترهاي مجازي يک Virtual Machine گفته مي‌شود.
- Console: يک واحد کنترلي که کاربر از طريق آن با کامپيوتر ارتباط برقرارمي‌کند. Virtual PC Console در واقع واحد کنترل نرم افزار Virtual Machine است که به ما اجازه مي‌دهد تا تمام اعمال کنترلي را برروي Virtual Machine انجام دهيم.
- Capture: اين کلمه در اصطلاح براي حالتي به کار مي‌رود که يک برنامه يا پردازش، کنترل يک وسيله ورودي را به دست مي‌گيرد. در اين حالت جريان داده‌هاي ورودي به آن نرم افزار خاص ارسال مي‌شود.
- Physicl: اين کلمه، در اصطلاح براي قطعاتي که به طور فيزيکي به کامپيوتر شما متصل شده باشند به کار مي‌رود. اين کلمه به عنوان متضادي براي کلمه Virtual به معني مجازي استفاده مي‌شود، مثلاً وقتي مي‌گوييم Physical Memory منظورمان مقدار حافظه RAM مي‌باشد که در اسلات‌هاي مادربورد نصب شده است و وقتي مي‌گوييم در اسلات‌هاي مادربورد نصب شده است و وقتي مي‌گوييم Virtual Memory منظور آن مقدار حافظه اي است که ويندوز با استفاده از هاردديسک براي جبران کمبود فضاي RAM شبيه سازي کرده است.
- NAT: سرنام عبارت Network Address Translation مي‌باشد و به فرايند تبديل IP‌هاي اينترنت و بالعکس گفته مي‌شود. اين روند سبب مي‌شود که بتوان تعداد زيادي از نشاني‌ها را بدون تمام کردن نشاني‌هاي IP اينترنت (که تعدادشان هم محدود است) در شبکه‌هاي خصوصي و اينترنت‌ها به کار برد.
Intranet: به يک شبکه درون سازماني، اينترنت گفته مي‌شود.
ساخت يک کامپيوتر مجازي در Virtual PC 2004:
در اولين اجرا به طور دقيق‌تر تا زماني که هيچ Virtual Machine در Virtual PC Console وجود ندارد)، علاوه بر Virtual PC Console يک پنجره با عنوان New Virtual Machine Wizard به شما نشان داده خواهد شد که کمک مي‌کند تا ماشين مجازي خود را بسازيد. بر روي دکمه Next کليک کنيد. در اين صفحه 3 گزينه وجود دارد که در زير آن‌ها را بررسي خواهيم کرد.
- Create a Virtual …: براي ساخت يک Virtual Machine که تنظيمات آن را خودتان مرحله به مرحله انتخاب مي‌کنيد از اين گزينه استفاده کنيد.
- Use default to create …: براي ساخت يک Machine Virtual که تنظيمات آن توسط نرم افزار Virtual PC انتخاب مي‌شود از اين گزينه استفاده کنيد.
- Add an existing virtual: براي اضافه کردن يک Machine Virtual که ازقبل ساخته شده است مي‌توانيد از اين گزينه استفاده کنيد.
نکته 3: پسوند نام فايل‌هاي Virtual Machine به نام vmc مي‌باشد که سرنام عبارت Virtual Machine Configuration است.
چون فرض ما بر اين است که براي بار اول مي‌باشد که با Virtual PC کار مي‌کنيد لذا گزينه‌ي اول را انتخاب مي‌کنيم (انتخاب گزينه‌ي دوم فقط مراحل کار را ساده تر مي‌کند). با کليک بر روي دکمه Next يک پنجره ديگر نشان داده خواهد شد.
يک نام براي Virtual Machine خود وارد کنيد. اين نام در ليست کامپيوترهاي مجازي در Virtual PC Console نشان داده خواهد شد. اگر مي‌خواهيد Virtual Machine خود را در آدرس خاصي ذخيره کنيد از دکمه Browsel استفاده کنيد. در غير اين‌صورت Virtual Machine  شما پوشه My Documents قرار دارد ساخته مي‌شود. با کليک بر روي دکمه Next پنجره Operating System را مشاهده خواهيد کرد. سيستم‌ عاملي که قصد داريد تا درون اين Virtual Machine نصب کنيد (Guest OS) را از ليست پايين رونده Operating system انتخاب کنيد.
اين کار به Virtual PC کمک مي کند تا بهترين گزينه‌ها را براي آن سيستم‌ عامل به شما توصيه کند (مثلاً ميزان RAM) که به شما توصيه مي‌شود. به سيستم‌عاملي که در اين مرحله انتخاب مي‌کنيد. بستگي دارد.) اگر سيستم عامل شما در اين ليست آورده نشده، يکي از سيستم عامل‌ها را که بيشترين شباهت را به سيستم عامل شما دارد انتخاب کنيد. اگر هم مطمئن نيستيد، مي‌توانيد Other را انتخاب نماييد. با کليک بر روي کلمه Next صفحه‌اي شما نشان داده مي‌شود. همان‌طور که مشاهده مي‌کنيد چون ما در مرحله‌ي قبل Windows را به عنوان سيستم عامل انتخاب کرديم در مقابل عبارت Recommended RAM، عدد 128 MB نوشته شده است. اگر مي‌خواهيد از همين مقدار RAM استفاده کنيد گزينه Using the recommended RAM را انتخاب کنيد در غير اين صورت Adjusting the RAM را انتخاب کنيد و مقدار RAM را در فيلدي که ظاهر مي‌شود وارد کنيد يا Slider را براي تغيير مقدار RAM تغيير دهيد.
دکمه Next را کليک کنيد با اين کار پنجره‌اي به شما نشان داده خواهد شد. همان طور که کامپيوترهاي واقعي به هارد ديسک نياز دارند کامپيوترهاي مجازي هم به هارد ديسک نياز دارند. هارد ديسک کامپيوتر مجازي يک فايل است که Virtual PC به جاي هارد ديسک از آن استفاده مي‌کند. پسوند نام اين فايل vhd مي‌باشد که سرنام عبارت Virtual Hard Disk است. در اين پنجره مي‌توانيد با استفاده از گزينه An existing virtual hard disk از يک فايل vhd که قبلاً ايجاد کرده‌ايد (يا از يکي از دوستانتان گرفته‌ايد) به عنوان هارد ديسک براي ماشين مجازي خود استفاده کنيد يا با استفاده از گزينه A new virtual hard disk يک فايل هارد مجازي براي ماشين خود ايجاد کنيد. چون فرض ما بر اين است که براي بار اول مي‌باشد که با PC Virtual کار مي‌کنيد لذا A new virtual hard disk را انتخاب مي‌کنيم. ابتدا بر روي دکمه Next کليک کنيد. پنجره‌اي به شما نشان داده خواهد شد. اگر مي‌خواهيد فايل هاردديسک مجازي خود را در آدرس معيني قرار دهيد روي دکمه Browse …  کليک کنيد. اگر به آدرس پيش فرض دست نزنيد، فايل هارد ديسک مجازي در همان آدرسي که فايل vmc ماشين مجازي خود را ساخته‌ايد ايجاد مي‌شود «اگر هم فقط نام فايل هارد ديسک را بدون مشخص کردن آدرس تايپ کنيد‌ آن فايل در my Documents ساخته مي‌شود:
برروي دکمه Next کليک کنيد تا پنجرهCompleting the New Virtual Machine Wizard به شما نشان داده شود. در اين پنجره نام ماشين مجازي، مقدار حافظه‌اي که به آن اختصاص داده‌ايد و نام فايل هارد ديسک مجازي به شما نشان داده خواهد شد. روي دکمه finish تا ويزارد New Virtual Machine بسته شده، ماشين مجازي شما ساخته شود و در New Virtual Machine بسته شده، ماشين مجازي شما ساخته شود و در Virtual به نمايش درآيد.
نکته 4: چون از حالا به بعد يک ماشين مجازي در PC Console Virtual داريد با اجراي Virtual PC ديگر ويزارد New Virtual Machine به طور خودکار به شما نشان داده نخواهد شد. براي ساخت ماشين‌هاي مجازي بيشتر، در Virtual PC Console روي دکمه New… کليک کنيد يا از منوي File گزينه New Virtual Machine Wizard را انتخاب کنيد.
حذف کردن يک کامپيوتر مجازي:
اگر مايليد يک Virtual Machine را از ليست ماشين‌هاي مجازي موجود در Virtual PC Console حذف کنيد، ماشين‌هاي مجازي مورد نظر را در اين ليست انتخاب کرده و به يکي از روش‌هاي زير Remove را برگزينيد:
1- دکمه Remove‌را کليک کنيد.
2- از منوي Action گزينه Remove را انتخاب کنيد.
3- بر روي ماشين مجازي مورد نظر کليک راست کرده و از منوي ظاهر شده Remove را انتخاب کنيد.
به شما يک پيغام داده مي‌شود مبني بر اين که حذف کردن يک ماشين مجازي از ليست باعث نمي‌شود که فايل vmc آن ماشين مجازي يا فايل vhd مربوط به هارد آن ماشين مجازي حذف شوند. بر روي Yes کليک کنيد تا ماشين مجازي شما از ليست حذف شود.
 
کار با Virtual Machineها:
بايد ماشين مجازي خود را استارت کرده و عمليات پارتيشن بندي، فرمت و نصب سيستم عامل را روي آن انجام دهيد. براي استارت کردن يک ماشين ماجازي با کليک کردن بر روي آن در ليست ماشين‌هاي مجازي موجود در Virtual Pc Console، يک پنجره جديد باز مي‌شود و ماشين مجازي شما شروع به کار مي‌کند ( اين پنجره در واقع نقش مانيتور کامپيوتر مجازي شما را دارد.) اگر هيچ اشکالي پيش نيايد بايد مراحل بوت شدن سيستم را ببينيد و در نهايت پيغامي مبني بر اين که هيچ سيستم عاملي در کامپيوتر شما نصب نشده است، به نمايش در خواهد آمد.
نکته 5: به جاي استفاده از دکمه Start مي‌توانيد:
- روي ماشين مجازي مورد نظر، دابل کليک کنيد.
- روي ماشين مجازي مورد نظر، کليک راست کرده و Start را انتخاب کنيد.
- ماشين مجازي مورد نظر را انتخاب کرده و از منوي Start, Action را انتخاب کنيد.
نکته 6: اگر زماني که مي‌خواهيد ماشين مجازي خود را استارت کنيد پيغام خطايي دريافت کرديد، مشکل اين است که سيستم عامل شما نمي‌تواند به اندازه کافي حافظه در اختيار ماشين مجازي شما قرار دهد. براي رفع اين مشکل دو راه حل وجود دارد.
1- برنامه‌هايي موجود در حافظه را از حافظه خارج کنيد تا سيستم عامل بتواند به اندازه کافي حافظه RAM به ماشين مجازي شما اختصاص دهد مثلاً مي‌توانيد Antivirus خود را از حافظه خارج کنيد.)
2- اگريادتان باشد موقع ساختن ماشين مجازي مقدار RAM ماشين مجازي را خودمان انتخاب کرديم بنابراين راه حل دوم اين است که اين مقدارحافظه را کاهش دهيد. ماشين مجازي مورد نظر را از ليست ماشين‌هاي مجازي موجود در Virtual PC Console انتخاب کنيد و دکمه Settings را کليک کنيد. ماشين‌ مجازي مورد نظر را از ليست ماشين‌هاي مجازي موجود در Virtual PC Console انتخاب کنيد و دکمه Settings را کليک کنيد. پنجره‌اي با عنوان Settings for… ظاهر مي‌شود. در قاب سمت چپ اين پنجره روي Memory کليک کنيد. (128MB مقابل کلمه Memory نوشته شده باشد). در قاب سمت راست مقدار RAM مورد نظر را در فيلد RAM تايپ کنيد يا اين که Slider را تغيير دهيد (مثلاً مقدار RAM را روي 64MB بگذاريد).
اگر دوباره موقع استارت کردن ماشين مجازي با اين مشکل مواجه شديد، باز هم مقدار RAM را کمتر کنيد يا اين که برنامه هاي بيشتري را از حافظه خارج کنيد.
همان طور که در بالاي پنجره ماشين مجازي مي توانيد ببينيد هر ماشين مجازي براي خود يک نوار منو دارد که شامل منوهايي براي کار با ماشين مجازي مي‌باشد. مي‌خواهيم اين منوها را با هم بررسي کنيم.
منوي Action
1- Full-Screen Mode : اگر مي‌خواهيد پنجره ماشين مجازي خود را به حالت تمام صفحه در بياوريد اين گزينه را انتخاب کنيد يا اين که Alt سمت راست را همراه Enter فشار دهيد. در پيغام ظاهر شده روي کليد Continue
2- Ctrl + Alt + Del: به دلايل پيچيده فني که به معماري ويندوز XP بر مي‌گردد اگر Ctrl + Alt + Del را فشار دهيد اين ترکيب کليدها توسط Host OS شما Capture مي‌شود. اين گزينه براي رفع اين مشکل تدارک ديده شده است. با انتخاب اين گزينه ترکيب کليدهاي Ctrl + Alt + Del به ماشين مجازي شما فرستاده مي‌شود. کليد ترکيبي معادل آن هم Alt سمت راست به همراه Del مي‌باشد.
3- Pause: ماشين مجازي شما را به حالت مکث در مي‌آورد. بعد از اين که ماشين مجازي وارد حالت مکث شد، اين گزينه Resume تغيير پيدا مي‌کند. با انتخاب Resume ماشين مجازي به حالت عادي خود برمي‌گردد. کليد معادل هردو گزينه هم، Alt سمت راست به همراه کليد P است.
4- Reset: درست مثل اين است که دکمه Reset را روي کامپيوتر واقعي فشار داده باشيد. با انتخاب اين گزينه يک پيغام نشان داده مي‌شود که بايد روي گزينه Reset در اين پيغام کليک کنيد. کليد معادل آن هم Alt سمت راست به همراه کليد R است.
5- Close…: اين گزينه براي بستن پنجره ماشين‌مجازي (با در واقع خاموش کردن ماشين مچازي) مورد استفاده قرار مي‌گيرد. با انتخاب اين گزينه يک پنجره نشان داده مي‌شود. در اين پنجره، در ليست پايين افتادني What do you want the virtual machine to do? دو گزينه وجود دارد.
گزينه Turn off: ماشين مجازي را خاموش مي‌کند. درست مثل اين که کابل برق يک کامپيوتر واقعي را از پريز کشيده باشيد.
گزينه Save State: قابليت جالبي که Virtual PC دارد اين است که به شما اجازه مي‌دهد تا قبل از خاموش کردن کامپيوتر مجازي خود، وضعيت فعلي آن را ذخيره کنيد و دفعه بعد وقتي کامپيوتر مجازيتان را استارت مي‌کنيد کارتان را درست ازجاي قبلي ادامه دهيد. گزينه Save State براي اين منظور تدارک ديده شده است. وقتي که از اين گزينه استفاده مي‌کنيد يک فايل با پسوند vsv کنار فايل vmc شما و هم نام با آن، ايجاد مي‌شود که وضعيت فعلي کامپيوتر شما را ذخيره مي‌کند.
6- install or Update Virtual Machine Additions: تعدادي از قابليت‌هاي Vertual Pc بعد از اين‌که يک نرم افزار به نامVirtual Machine Additions را روي Guest OS خود نصب کرديد، فعال مي‌‌شود. از اين گزينه براي نصب يا آپديت کردن اين نرم‌افزار استفاده مي‌شود. چون در حال حاضر روي کامپيوتر مجازيتان سيستم عاملي نداريد اين گزينه کار خاصي انجام نمي‌دهد. کليد معادل آن هم، Alt سمت راست به همراه است. وقتي اين گزينه را کليک مي‌کنيد اتفاق بخصوصي مي‌افتد که در ادامه‌ي مقاله به آن اشاره خواهيم کرد.
7- Properties: تعدادي از ويژگي‌هاي فني ماشين مجازي را به شما نشان خواهد داد.
نکته 7: به جاي استفاده از گزينه‌ي Prorerties از منوي Action مي‌توانيد در Virtual PC Console از يکي از دو روش زير استفاده کنيد:
- برروي ماشين مجازي مورد نظر کليک راست کرده و Prorerties را انتخاب کنيد.
- ماشين مجازي مورد نظر را انتخاب کرده و از منوي Action Prorerties را انتخاب کنيد.
منوي CD:
هر Virtual Machine علاوه بر هارد ديسک يک CD - ROM ( يا DVD- ROM) دارد که در حالت پيش فرض به عنوان Secondary IDE Master براي ماشين مجازي شبيه سازي مي‌شود. نکته جالب اين است که با استفاده از منوي CD مي‌توانيد تعيين کنيد که PC Virtual  از کدام يک از درايوهاي CD- ROM موجود در کامپيوتر شما به عنوان CD-RAM ماشين مجازي استفاده کند.
منوي CD برحسب تعداد درايوهاي CD-ROM موجود در کامپيوتر شما و نام آن درايوها مي‌تواند متفاوت باشد. اين منو براي کامپيوتر ما که داراي سه عدد درايو CD-ROM مي‌باشد. توجه مي‌کنيد که همه اين درايوها غيرفعال هستند. دليل آن اين است که اين درايوها در حال حاضر خالي مي‌باشند. اولين درايوي که درون آن اين درايوها در حال حاضر خالي مي‌باشند. اولين درايوي که درون آن CD قرار دهيد به طور خودکار Captur مي‌شود. ضمناً توجه کنيد که درايوي که در حال حاضر Capture شده است هم غيرفعال خواهد بود.
ما درون درايوهاي J: I:  ، قرار مي‌دهم و درايو J: را با استفاده از:  Capture, Use Physical Drive مي‌کنم. همان‌طور مشاهده مي‌کنيد Release به Release Physical Drive J:‌ تغيير پيدا کرده است که نشان مي‌دهد که درايو J: ، Capture شده است و Use Physical Drive I: هم فعال شده است که نشان مي دهد درون اين درايو يک عدد CD وجود دارد. Use Physical Drive H: هم هنوز غير فعال است که نشان دهنده خالي بودن اين درايو است، دليل غيرفعال بودن Use Physical Drive J: هم همان طور که اشاره شد Capture شدن آن توسط نرم افزار است. از گزينه ... Release Physical Drive براي اصطلاحاً رها کردن (يعني از حالت Capture خارج ساختن) يک درايو استفاده مي‌شود. Eject CD هم که به اندازه کافي واضح است.
و اما يکي از قابليت‌هاي بسيار جالب نرم‌افزار، Capture ISO Image … است. با انتخاب اين گزينه مي‌توانيد يک Image  با فرمت ISO را به Virtual PC معرفي کنيد تا Virtual PC از آن Image  به عنوان CD-ROM براي ماشين‌مجازي شما استفاده کند. با استفاده از "Release "example. Iso مي‌توانيد اين فايل image را رها کنيد.
منظور از Capture در اختيار قرار گرفتن و منظور از Release آزاد ساختن مي‌باشد.
نکته 8: نرم افزار PowrrlSO 3.4 يکي از نرم‌افزارهاي خوب در زمينه کار با Image هاي از نوع ISO مي‌باشد. اين نرم‌افزار قادر است تا اين فرمت را بخواند و در اين فرمت بنويسد. ضمناً اين نرم‌افزار قادر است تا فايل‌هاي Image را از ديگر فرمت‌ها به اين فرمت تبديل کند و نهايتاً اين که از CD هاي شما با اين فرمت Image بگيرد.
وقتي Install or Update Virtual Machine Additions را کليک مي‌کنيم چه اتفاقي مي‌افتد؟
همان طور که قبلاً اشاره شد برخي از قابليت هاي Virtual PC مثل Shared fofders يا  Poenter) Integration) زماني فعال مي‌شود که يک نرم افزار به نام Virtual Machine Additions بر روي سيستم عامل مهمان (Guest OS) نصب شود. براي نصب اين نرم افزار مي‌توانيد از منوي Action  گزينه Install or Update Virtual Machine Additions را کليک کنيد. با اين کار در واقع يک Image با نام VMAdditions013040.iso براي استفاده به عنوان درايو CD-ROM کامپيوتر مجازي شما Captureو اگر Autorun در سيستم عامل مهمان براي درايو CD-ROM فعال باشد، برنامه نصب Virtual Machine Additions آغاز مي‌شود. (البته 013040 در واقع نسخهVirtual Machine Additions مي‌باشد و ممکن است با نسخه شما فرق کند)
نکته 9: اگر قبل از کليک کردن بر روي گزينه Machine Additions Install or Update Virtual به عنوان مثال درايو J: را براي استفاده به عنوان CD- ROM کامپيوتر مجازيتان  Capture کرده بوديد و مي‌خواهيد از اين درايو استفاده کنيد بايد صبر کنيد تا نصب Machine Additions Virtual به پايان برسد و اين درايو را با استفاده از منوي CD دو مرتبه Capture کنيد.
منوي Floppy:
هرکامپيوتر مجازي که مي‌سازيد داراي يک عدد فلاپي درايو هم هست. با استفاده از منوي Floppy مي‌توانيد به Virtual PC بگوييد که از کدام يک از درايوهاي فلاپي به عنوان فلاپي درايو کامپيوتر مجازي استفاده کند. منوي فلاپي نيز براساس تعداد فلاپي درايوهايي که در کامپيوتر شما موجود است مي‌تواند متفاوت باشد. همان‌طور که مي‌بينيد Release Disk غيرفعال است. و دليل آن هم اين است که هيچ درايوي هنوز توسط Virtual PC،Capture نشده است.
اما قضيه فعال بودن Control Physical Drive A: کمي با CD-ROM ها فرق دارد. به دليل معماري خاصي که در ساخت فلاپي درايو به کار مي‌رود  Virtual PC نمي‌تواند از حضور يا عدم حضور فلاپي در Floppy drirve مطلع شود. لذا اين گزينه صرف نظر از قرار داشتن‌يا قرار نداشتن فلاپي در درايو مربوطه همواره فعال مي‌باشد.‌ما در درون درايوA: يک عدد فلاپي قرار مي‌دهيم و با استفاده از گزينه Control Physical Drive A: درايو‌A: يک عدد فلاپي قرار مي‌دهيم و با استفاده از گزينه‌ي Control Physical Drive A: درايو A: را Capture مي‌کنيم. Release Disk به "A" Release تغيير پيدا کرده است که نشان مي‌دهد که درايو A، Cature شده است و Control Phsical A: هم غيرفعال شده است که دليل آن اين است که اين درايو در حال حاضر توسط ماشين مجازي، Capture شده است.
يکي ديگر از امکانات بسيار جالب توجه نرم افزار، Capture Floppy Didsk Image مي‌باشد. با انتخاب اين گزينه مي‌توانيد يک Image  فلاپي با هر يک از فرمت‌هاي VFD، يا IMA، يا DSK. را به Virtual PC معرفي کنيد تا از آن به عنوان Floppy Drive براي ماشين مجازيتان استفاده کند. با استفاده از Release … مي‌توانيد اين فايل Image‌ را رها کنيد.
نکته 10: نرم افزار Winlmage 8.0 که يکي از قدرتمندترين نرم افزارها در زمينه‌ي کار با Imageهاي فلاپي مي‌باشد در حال حاضر قادر است تمام فرمت‌هاي vfd. ، ima. و dsk. را باز کند و در فرمت‌هاي vfd. و ima. نيز بنويسد.
نکته 11: اگر زماني که داريد سعي مي‌کنيد درايو فلاپي را Capture کنيد پيغام خطايي به شما نشان داده شد، مشکل از اين‌جا است که فلاپي درايو شما خالي است و يا اين که يکي از نرم افزارهايي که در سيستم عامل ميزبان اجرا مي‌شود در حال حاضر دارد از فلاپي درايو شما استفاده مي‌کند که بايد اين مشکل را رفع کنيد‌(حتي درايو فلاپي در explorer هم نبايد باز باشد.) ضمناً توجه کافي مبذول داريد که يک درايو فلاپي فقط توسط يکي ازaching Virtual M ها مي‌تواند Capture شود.
نکته 12: چون نرم‌افزار Virtual PC برخلاف برخوردي که با درايوهاي CD-ROM هنگامي که يک فلاپي درايو را Capture مي‌کند، آن درايو راقفل کرده و به هيچ نرم افزاري اجازه نمي‌دهد تا به درايو فلاپي دسترسي داشته باشد، اگر تصميم داريد تا از فلاپي استفاده کنيد بايد ابتدا آن را Release نماييد.
در نهايت بايد اشاره کرد که هر ماشين مجازي داراي يک نوار وضعيت (Status bar) مي‌باشد که در آن پنج آيکون (به ترتيب از سمت چپ) هاردديسک،‌CD-ROM، فلاپي ديسک ، Shared Folders و Network وجود دارد. اين آيکون‌ها هنگامي که داده از اين دستگاه ها خوانده مي‌شود به رنگ سبز و وقتي داده در آن‌ها نوشته مي‌شود به رنگ نارنجي چشمک مي‌زنند. با کليک راست کردن بر روي هر يک از آن‌ها مي‌توانيد به گزينه هاي راجع به آن ها دست پيدا کنيد (حتي مي‌توانيد فايل‌ها رابه آن‌ها Drag کنيد)
 
تنظيمات ماشين هاي مجازي
براي دسترسي به تنظيمات يک ماشين مجازي در virtualPC CONSOL مي توانيد به يکي از روش هاي زير اقدام کيند:
1-    ماشين مجازي مورد نظر را انتخاب کرده و دکمهSETTINGS را کيليک کنيد.
2-    بر روي virtualmachine مورد نظر کليک راست کرده و از منوي ظاهر شده settings را انتخاب کنيد.
3-    ماشين مجازي مورد نظر را انتخاب کرده و از منوي  Action ،گزينه settings را بر گزينيد.
نکته:وقتي يک virtualmachine روشن است يا با استفاده از گزينه savestate خاموش شده است،تعدادي از تنظيمات آن به طور موقت غير فعال هستند.
پنجره....settings for  شامل دو قاب است. قاب سمت چپ که شامل بخش هاي (items) قابل تنظيم به همراه مقدار فعلي آن ها مي باشد و قاب سمت راست که تنظيمات مربوط به آن بخش خاص را نشان مي دهد.
بخش file name:
با استفاده از اين تنظيم مي توانيد نام ماشين هاي مجازي خود را عوض کنيد . کافي است نام حديد را در فيلد file name تايپ کرده و کليد ok را کليک کنيد.
بخش hard disk1 :
اين بخش به شما اجازه مي دهد تا تنظيمات مربوط به هارد ديسک اول خود را انجام دهيد. در قاب سمت راست مي توانيد دو دکمه راديويي بيابيد. دکمه راديويي None که باعث مي شود تا هارد ديسک اول غير فعال شود و دکمه راديويي virtualhard disk file که به شما امکان مي دهد تا يک فايل هدرد ديسک مجازي را به عنوان هارد ديسک اول به virtualpc معرفي کنيد. در اين قاب دکمه اي با نام virtual Disk Wizard وجود دارد که با کليک کردن بر روي آن ،ويزارد virtual disk اجرا مي شود. اين ويزارد براي ساخت يا ويرايش فايل هاي virtual Disk مي باشد.
بخش هاي hard disk 3,hard disk2
درست مشابه harddisk1 مي باشند.
بخش undo disk :
وقتي اين بخش را انتخاب مي کنيد در قاب سمت راست فقط يک چک باکس با عنوان enable undo disk خواهيد ديد که البته در حالت پيش فرض تيک نخورده است. اگر اين چک باکس را تيک بزنيد و کليد ok را کليک کنيد ،از اين به بعد هر گاه کامپيوتر مجازي خود را استارت کنيد يک فايل undo disk در همان شاخه اي که فايل vmc . ماشين مجازي شما قرار دارد ساخته مي شود و تمام تغييراتي که قرار است در همان ديسک مامپيوتر مجازيتان انجام بگيرد در اين فايل نوشته مي شود. وقتي که بخواهيد کامپيوتر مجازيتان را خاموش کنيد متوجه خواهيد شد که پنجره close که قبلاً آن را بررسي کرديم تغيير پيدا کرده است و ليست پايين افتادني what do you want to do? گزينه هاي زير شده است:
Save state and save changes کامپيوتر مجازي شما با استفاده از گزينه save state خاموش مي کند و اگر چک باکس commit changes to the virtual hard disk تيک خورده باشد تغييرات را در فايل هارد ديسک مجازي شما نوشته و فايل undo disk را حذف مي کند. در غير اين صورت تغييري در فايل هارد ديسک مجازي شما صورت نگرفته و تغييرات در همان فايل undo disk ثبت مي شود.
Turn off and save changes : درست مثل گزينه قبل با اين تفاوت که کامپيوتر مجازي شما را با استفاده از گزينه TURN OFF خاموش مي کند.
Turn off and AND delete changes :کامپيوتر مجازي شما را با استفاده از گزينه turn off خاموش کرد و فايل undo disk را هم بدون اينکه هيچ تغييري در فايل هرد ديسک مجازي شما بدهد،حذف مي کند.
نکته2: فايل هاي undo disk داراي پسوند  vnd که سر نام عبارت virtual undo disk مي باشد، هستند. اگر براي ماشين مجازي خود بيش از يک هارد ديسک مجازي استفاده کنيد، به ازاي هر کدام از آن هارد ديسک‌ها يک فايل Undo disk ساخته مي‌شود.
ممکن است بگوييد اين Undo disk اصلاً به چه درد مي‌خورد. خب بايد گفت که يکي از کاربردهاي اساسي Virtual PC ايجاد يک محيط براي تست نرم‌افزارها مي‌باشد. حالا فرض کنيد مي‌خواهيد عملکرد يک ويروس را روي سيستم بررسي کنيد. آيا واقعاً دوست داريد ويروس تمام فايل هاي هارد ديسک مجازي شما را آلوده کند؟
بخش CD/DVD Drive:
در قاب سمت راست يک چک باکس با عنوان Attach CD or DVD drive to secondary IDE controller وجود دارد که در حالت پيش فرض تيک خورده است. وقتي اين گزينه تيک خورده باشد نرم افزار، ‌CD-ROM را به عنوان Secondary Master براي ماشين مجازي شبيه سازي مي‌کند. اگر اين چک باکس را از حالت انتخاب خارج سازيد Virtual، ‌CD-ROM را به عنوان Primary Slave شبيه سازي مي‌کند. (مستندات مايکروسافت بيان مي‌کند که برخي از سيستم‌ عامل‌ها با تنظيم پيش‌فرض خوب کار نمي‌کنند. بنابراين اگر با ‌CD-ROM مشکل داريد اين چک باکس را از حالت تيک خورده خارج کنيد.)
بخش Floppy Disk:
اگر دقت کرده باشيد حتي وقتي که درايو Floppy را Captureنکرده‌ايد، Virtual PC گاهي اوقات سعي مي‌کند که از آن استفاده کند. در واقع اگر چک باکس Automatically detect floppy disk ، تيک خورده باشد هر زمان که ماشين مجازي شما درخواست خواندن يا نوشتن در فلاپي را بدهد Virtual PC به طور خودکار فلاپي درايو شما را Capture مي‌کند. مايکروسافت توصيه مي‌کند که اگر نمي‌خواهيد از فلاپي درايو استفاده کنيد حتماً اين گزينه را از حالت انتخاب خارج کنيد.
بخش Com1:
با استفاده از اين قسمت مي‌توانيد روي درگاه سريال COM1 در کامپيوتر مجازي خود، کنترل داشته باشيد. اگر None را انتخاب کنيد درگاه مجازي COM1 در کامپيوتر مجازي غيرفعال خواهد بود. اگر مي خواهيد درگاه COM1 کامپيوتر مجازيتان به يکي از درگاه‌هاي سريال موجود در کامپيوتر حقيقيتان نسبت داده شود، گزينه Physical serial port را انتخاب کرده و درگاه مورد نظر خود را ليست پايين افتادني مقابل اين دکمه انتخاب کنيد. چک باکس Wait for modem command to open port باعث مي‌شود تا کامپيوتر مجازي شما صرفاً وقتي درگاه COM1 را به درگاه مورد نظر نسبت دهد که ارسال اطلاعات به اين درگاه آغاز شده باشد. در صورت تيک نخوردن اين گزينه درگاه COM1 با استارت شدن کامپيوتر مجازيتان به درگاه مورد نظر نسبت داده مي‌شود.
اگر Text file را انتخاب کنيد به شما اجازه داده مي‌شود که يک فايل متني را تعيين نماييد تا اطلاعاتي که به درگاه COM1 فرستاده مي‌شود در آن فايل نوشته شوند. (اگر فقط نام فايل را تايپ کنيد، اين فايل در کنار فايل vmc. ماشين مجازي شما ساخته مي‌شود)
و بالاخره مي‌رسيم به Named pipe، چون بحث pipe ها تا حدودي به اطلاعاتي راجع به برنامه‌نويسي و زيرساخت‌هاي سيستم عامل نياز دارد فقط به تعريف کلمه pipe و توضيح مختصري بسنده مي‌کنيم.
Pipe به معناي لوله مي‌باشد، به مقداري از فضاي حافظه گفته مي‌شود که براي ارتباط ميان دو پردازش Process)) توسط سيستم عامل به کار گرفته مي‌شود. با انتخاب دکمه راديويي Named pipe‌ و تايپ کردن يک نام براي آن pipe مي‌توانيد يک pipe با نام مورد نظر ايجاد کنيد تا در برنامه‌هايي که قابليت استفاده از pipeها را دارنند بتوانند آن را مورد استفاده قرار دهيد.
بخش2  COM:
درست مانند COM1 با اين تفاوت که تنظيمات روي درگاه COM 2 کامپيوتر مجازيتان اعمال مي‌شود.
بخش Networking:
به جرأت مي‌توان گفت که فوق‌العاده‌ترين امکاني که Virtual PC براي کاربران فراهم کرده است همين امکانات Networking  مي‌باشد. هر چند که استفاده احسن از اين امکانات نيازمند داشتن يک سري اطلاعات راجع به شبکه‌هاي کامپيوتري است اما ما سعي مي‌کنيم تا با زباني ساده که نيازمند اطلاعات شبکه اي خاصي نباشد اين امکانات را توضيح دهيم. نرم افزار Virtual PC مي‌تواند براي هر کدام از ماشين‌هاي مجازي شما تا 4 کارت شبکه را شبيه‌سازي کند. تعداد کارت‌هاي شبکه مورد نظرتان را از منوي پايين افتادني Number of network adapters انتخاب کنيد. همان‌طوري که در شکل 3 مي‌بينيد براي هر کدام از کارت‌هاي شبکه يک منوي پايين افتادني در نظر گرفته شده است که به شما اجازه مي‌دهد تا شبکه‌اي که اين کارت شبکه جزئي از آن خواهد بود را انتخاب کنيد. اين منو که با توجه به کارت‌هاي شبکه موجود در کامپيوتر شما ممکن است کمي متفاوت باشد، براي کامپيوتر من که يک کارت شبکه Realtek RTL8139/ 810 Family Fast Ethernet NIC و يک کارت شبکه Microsoft Loop back Adaptor دارد، در شکل 4 آورده شده است. گزينه‌هاي اين منو را با هم بررسي مي‌کنيم.
- Not- connected: کارت شبکه مجازي شما به هيچ شبکه‌اي وصل نخواهد بود. درست مثل اين که يک کارت شبکه واقعي در کامپيوتر خود داشته باشيد که هيچ کابلي به آن متصل نيست.
- Virtual PC: Local only يک شبکه داخلي بين ماشين‌هاي مجازي مي‌سازد، با انتخاب اين گزينه، اين کارت شبکه جزئي از آن شبکه داخلي خواهد شد. شما مي‌توانيد از کامپيوتر واقعي خود به اين شبکه دسترسي داشته باشيد.
- / 810 Family Fast Ethernet NIC Realtek RTL8139 : کارت شبکه مجازي شما در همان شبکه اي قرار خواهد گرفت که کارت شبکه
 / 810 Family Fast Ethernet NIC Realtek RTL8139 در آن قرار گرفته است و کامپيوتر مجازي شما دقيقاً مشابه يک کامپيوتر واقعي در اين شبکه عمل خواهد کرد و تمام کامپيوترهاي موجود در شبکه مي‌توانند به آن متصل شوند.
Microsoft Loopback Adaptor: با انتخاب اين گزينه کارت شبکه مجازي شما در همان شبکه‌اي قرار خواهد گرفت که کارت شبکه Microsoft Loopback Adaptor قرا گرفته است، يعني عملاً کامپيوتر مجازي شما با کامپيوتر حقيقي شما شبکه مي‌شود. دقت کنيد که بهترين راه شبکه کردن کامپيوترهاي مجازي با کامپيوتر حقيقي، استفاده از همين گزينه مي‌باشد.
Shared networding (NAT) : اين گزينه فقط براي اولين کارت شبکه مجازي (Adaptor1) موجود مي‌باشد. با انتخاب اين گزينه مي‌توانيد اينترنت کامپيوتر حقيقي خود را با کامپيوترهاي مجازي از طريق NAT به اشتراک بگذاريد. مهم نيست که اينترنت شما از طريق يک Dial- up Connection تأمين مي‌شود با يک Broadband Connection و يا Virtual PC… يک NAT را شبيه سازي مي‌کند و تمام Virtual Machine هايي که گزينه Shared networking را انتخاب کرده‌اند از طريق آن به اينترنت وصل مي‌کند. توجه داشته باشيد که در اين حالت ماشين‌هاي مجازي مي‌توانند به آدرس‌هاي خارجي بر روي اينترنت دسترسي داشته باشند اما هيچ کامپيوتري از بيرون نمي‌تواند به اين ماشين‌هاي مجازي دسترسي داشته باشد.
مختصري توضيح راجع به Microsoft Loopback Adaptor:
برخي از برنامه‌ها براي اين که اجرا يا نصب شوند شما را موظف مي کنند که يک کارت شبکه در کامپيوتر خود داشته باشيد. خب حالا اگر در کامپيوتر خود کارت شبکه نداشته باشيد چه کار مي‌کنيد؟ يک کارت شبکه خريداري و نصب مي‌کنيد؟ فکر نمي‌کنم! احتمالاً از اجر يا نصب آن برنامه صرف نظر مي‌کنيد. شرکت مايکروسافت اين مشکل را با ارائه کارت شبکه مجازي Microsoft Loopback Adaptor حل کرده است. شما به راحتي با استفاده از ويزارد Add Hardwara مي‌توانيد اقدام به نصب اين کارت شبکه مجازي کنيد.
بعد از نصب اين کارت شبکه يک Connection جديد در قسمت Network Connections براي شما ساخته مي‌شود. احتمالاً مجبور خواهيد شد تا IP اين Connection را به صورت دستي Configure کنيد (مثلاً 192.168.0.2). از اين به بعد هر برنامه‌اي که بسته‌اي را به آدرس 192.168.0.2 ارسال کند اين بسته به کامپيوتر خود شما بازگردانده مي‌شود. به همين دليل است که اسم اين کارت شبکه را Loopback Adaptor يعني کارت شبکه بازگشتي گذاشته‌اند.
بخش Sound:
در قاب سمت راست يک چک باکس با عنوان Enable sound card وجود دارد که در حالت پيش فرض تيک خورده است. اگر مايليد تا براي کامپيوتر مجازي شما يک کارت صدا شبيه‌سازي شود تا بتوانيد صداهايي را که در ماشين مجازيتان توليد مي‌شود را بشنويد اين چک باکس را تيک بزنيد در غير اين‌صورت تيک اين چک باکس را برداريد (اين کار باعث مي‌شود تا کامپيوتر مجازي شما ديگر کارت صدا نداشته باشد و در کل، عملکرد ماشين مجازي را راحت‌تر مي‌کند).
بخش Mouse:
در قاب سمت راست يک چک باکس با عنوان Use Pointer integration وجود دارد. اين گزينه زماني که Virtual Machine Additions نصب نشده باشد غيرفعال است.
در حالت عادي براي اين که بتوانيد در ماشين مجازي کار کنيد بايد درون پنجره مربوط Virtual Machine خود، يک بار کليک کنيد تا ماوس اصطلاحاً Capture شود و وقتي که تصميم گرفتيد به سيستم عامل ميزبان برگرديد بايد Host Key (که در حالت پيش فرض Alt سمت راست مي‌باشد) را فشار دهيد تا ماوس اصطلاحاً Release شود و بتوانيد از آن در خارج از پنجره ماشين مجازي خود استفاده کنيد. اگر گزينه Use Pointer integration فعال باشد به محض اين که ماوس خود را روي پنجره ماشين مجازي ببريد به طور خودکار Capture مي‌شود و به محض اين که سعي کنيد ماوس را از محدوده پنجره مجازي خارج کنيد به طور خودکار Release مي‌شود.
بخش Shared Folders:
اين بخش به شما اجازه مي‌دهد تا يک پوشه يا پارتيشن از کامپيوتر واقعي خود را با کامپيوتر مجازيتان Share کنيد بدون اين‌که خود را درگير مسائل مربوط به شبکه کنيد. پوشه‌اي را که به اشتراک مي‌گذاريد در سيستم عامل مهمان به عنوان يک درايو شبکه شناخته مي‌شود ( در اصطلاح شبکه مي‌گويند Map مي شود). براي اين که بتوانيد از Shared Folders‌استفاده کنيد بايد Virtual Machine Additions را در سيستم عامل مهمان نصب کرده باشيد. همان طور که مي‌بينيد در قاب سمت راست اين بخش پوشش‌هاي Share شده به همراه Drive Letter اختصاص داده شده به آن‌ها نمايش داده مي‌شود. براي به اشتراک گذاشتن يک پوشه بر روي گزينه Shara Folder کليک کنيد و در پنجره ظاهر شده، پوشه مورد نظر خود به همراه نامي که مي‌خواهيد به آن اختصاص دهيد را انتخاب کنيد. در اين پنجره اگر چک باکس Share every time را تيک بزنيد پوشه مورد نظر شما براي هميشه با سيستم عامل مهمان Shut Down سيستم عامل مهمان، Share خواهد بود و بعد از Shut Down شدن سيستم عامل مهمان، به طور خودکار از ليست حذف مي‌شود. در قسمت Drive Lettir جلوي نام درايو مربوط به بعضي از پوشه‌هاي Share شده يک علامت ستاره قرار داده شده که به معني اين است که چک باکس Share every time براي اين پوشه تيک نخورده است و بعد از Shut Down شدن سيستم عامل مهمان اين پوشه از حالت Share خارج خوادهد شد. در نهايت اگر مي‌خواهيد يکي از پوشه‌هاهي Share شده را از حالت Share خارج کنيد، آن را انتخاب کرده و دکمه Remove را کليک کنيد.
نکته 3: براي فعال شدن بخش‌هاي Shared Folders و Mouse علاوه بر اين که بايد Virtual Machine Additions را در سيستم عامل مهمان نصب کرده باشيد، بايد سيستم عامل مهمان نيز به طور کامل بوت شده باشد.
بخش Displauy:
در اين بخش شما مي‌توانيد تنظيمات مربوط به سايز پنجره Virtual Machine خود را انجام دهيد. در قاب سمت راست اين بخش گزينه‌هاي زير موجود است.
- Alwauys start this virtual machine in full- screen mode: اگر اين گزينه را تيک بزنيد هر بار که Virtual Machine خود را استارت کنيد به طور خودکار در حالت Full Screen قرار مي‌گيرد.
- Hide virtual machine menu bar: نوار منوي ماشين مجازي را مخفي مي‌کند.
- Hide virtual machine status bar: نوار وضعيت(Status Bar) ماشين مجازي را مخفي مي‌کند.
و همچنين منوي پايين افتادني Virtual machine window resizing options که داراي گزينه‌هاي زير است:
- Allow any screen resolution: اجازه مي‌دهد تا اندازه پنجره Virtual Machine را به هر شکلي که ‌مي‌خواهيد تغيير دهيد.
- Only use standard screen resolutions: اجازه مي‌دهد تا اندازه پنجره Virtual Machine را به هر شکلي که مي‌خواهيد تغيير دهيد.
-  Use Guest operating system screen resolution: با انتخاب اين گزينه، ديگر اجازه تغيير اندازه پنجره Virtual Machine را نخواهيد داشت و از Resolution سيستم عامل مهمان براي اندازه پنجره استفاده مي‌شود.
نکته 4: تنظيمات مربوط به Resizing Optins فقط در صورتي کار مي‌کند که Virtual Machine Additions را در سيستم عامل مهمان نصب کرده باشيد. در غير اين‌صورت اين تنظيمات هيچ کار خاصي انجام نخواهد داد.
بخش Close:
در قاب سمت راست اين بخش دو گزينه وجود دارد:
-    Show message with these options at close: اگر اين گزينه را انتخاب کنيد هنگامي که مي‌خواهيد ماشين مجازي خود را Close کنيد يک پنجره با گزينه‌هايي که خودتان در اين قسمت انتخاب مي‌کنيد نشان داده مي‌شود. توجه داشته باشيد که گزينه Shut down فقط زماني ظاهر مي‌شود که Virtual Machine Additions  را نصب کرده باشيد و سيستم عامل مهمان شما هم قابليت Shut Down شدن را داشته باشد (مثلاً سيستم عامل مهمان شما MS- DOS نباشد).
-  Automatically close without a message… : اگر اين گزينه را انتخاب کنيد هنگامي که مي‌خواهيد ماشين مجازي خود را خاموش کنيد هيچ پيغامي به شما نشان داده نمي‌شود و عمل Close با استفاده از گزينه‌اي که از ليست پايين افتادني اين گزينه انتخاب مي‌کنيد انجام مي‌شود.
تنظيمات عمومي نرم افزار Virtual PC:
اگر مي‌خواهيد تنظيمات عمومي نرم افزار Virtual PC را تغيير دهيد در Virtual PC Console از منوي Fille گزينه Options را انتخاب کنيد. با اين کار پنجره Virtual PC Options، به شما نمايش داده مي‌شود. اين پنجره شبيه به پنجره تنظيمات يکي Virtual Machine‌داراي دو قاب در سمت چپ و راست مي‌باشد. بخش‌هايي قابل تنظيم در قاب سمت چپ ليست شده‌اند که در زير آن‌ها را بررسي مي‌کنيم.
بخش Restore at Start:
اگر چند ماشين مجازي Start شده باشند و شما Virtual PC Console را ببنديد تمام ماشين‌هاي مجازي هم بسته مي‌شوند. اگر گزينه Restore Virtual machines when starting Virtual PC تيک خورده باشد، دفعه بعد که نرم افزار Virtual PC را اجرا مي‌کنيد تمام آن ماشين‌هاي مجازي دوباره Start مي‌شوند. در صورتي که تيک اين گزينه را برداريد با اجرا کردن دوباره Virtual PC فقط Virtual PC Console به شما نمايش داده خواهد شد.
بخش Performance:
اين بخش داراي دو قسمت مي‌باشد. CPU Time که کنترل مي‌کند که وقت CPU چگونه بين ماشين‌هاي مجازي تقسيم شود و قسمت  When Virtual PC is running… که کنترل مي‌کند که وقت CPU چگونه بين سيستم عامل ميزبان و سيستم عامل مهمان تقسيم شود.
بخش CPU Time:
يکي از گزينه‌هاي زير را مي‌توانيد انتخاب کنيد:
- All running virtual machines get equal CPU time: انتخاب اين گزينه سبب مي‌شود تا تمام ما‌شين‌هاي مجازي شما زمان مساوي را از CPU بگيرند.
- Allocate more CPU time to the virtual machine in the active window:
انتخاب اين گزينه سبب مي‌شود تا CPU زمان زيادتري رابه ماشين مجازي که پنجره آن فعال است اختصاص دهد ولذا اين ماشين مجازي نسبت به بقيه ماشين‌هاي مجازي با سرعت بيشتري کار مي‌کند.
- Pause virtual machines in inactive windows: انتخاب اين گزينه سبب مي‌شود تا فقط ماشين‌ مجازي که پنجره آن فعال است به کار خود ادامه دهد و تمام بقيه ماشين‌هاي مجازي Pause شوند.
توجه: درک تنظيمات اين بخش تا حدودي نياز به اطلاعاتي راجع به نحوه عملکرد سيستم عامل‌هاي چند وظيفه‌اي (Multitask) دارد.
- CPU Time(زمان CPU):  مدت زماني که در طي آن يک پردازش (Process) کنترل فعال CPU را در دست دارد.
- Priority(اولويت): تقدم در دريافت توجه ميکروپروسور و استفاده از منابع سيستم (System Resiurces).
- Background(پس زمينه): پردازش يا برنامه‌هايي که اجرا مي‌شوند و همزمان با اين که کاربر برروي برنامه ديگري در حال کار کردن است، بدون دخالت کاربر به کار خود ادامه مي‌دهند. پردازش‌هاي Background گفته مي‌شوند.
بخش Full-Screen Mode: اگر چک باکس موجود در قاب سمت راست اين بخش فعال باشد وقتي که Virtual Machine خود را Full Screen مي‌کنيد، Virtual PC به طور خودکار Resolution صفحه نمايش شما را براي سيستم عامل ميزبان برابر با Resolution  سيستم عامل مهمان قرار مي‌دهد و هنگامي که از حالت Full Screen خارج شديد آن را به حالت اول برمي‌گرداند.
 
بخش Sound:
در قاب سمت راست اين بخش يک چک باکس با عنوان Mute the sound for vitual machines in inactive windows وجود دارد. اگر اين چک باکس را تيک بزنيد، Virtual صداي تمام ماشين‌هاي مجازي به جز آن ماشين مجازي که در حال کار بر روي آن هستيد را قطع مي‌کند تا بتوانيد بر روي آن ماشين تمرکز کنيد و از سر درگم شدن شما در صداها جلوگيري شود. اگر تيک اين گزينه را برداريد صداي تمام ماشين‌هاي مجازي به طور همزمان پخش مي‌شود که علاوه بر گيج شدن خود شما باعث پايين آمدن کارايي و همچنين افت کيفيت صدا نيز مي‌شود.
بخش Messages:
همان طور که حتماً فهميده‌ايد Virtual PC از تعداد زيادي پيغام استفاده مي‌کند که دريادگيري کار با نرم افزار و پيدا کردن منشأ خطاها بسيار مفيد مي‌باشند. اگر احساس مي‌کنيد که به اندازه کافي متبحر شده‌ايد و ديگر نياز به هيچ کدام از اين پيام‌ها نداريد، چک باکس Don't show any messages را تيک بزنيد (هر چند اين کار به هيچ وجه توصيه نمي‌کنيم).
بخش Keyboard:
اگر به خاطر داشته باشيد در سرتاسر مقاله توجه ويژه‌اي به کليد Alt سمت راست داشتيم. براي تمام کليدهاي Shorcut و همچنين براي Release کردن ماوس از اين کليد استفاده مي‌کرديم. اين کليد را Host Key (کليد ميزبان) گويند که براي سپردن کنترل امور به سيستم عامل ميزبان مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اگر مايل به تغيير اين کليد باشيد مي‌توانيد در فيلد متني Current host key کليک کرده و کليد دلخواه خود را از روي صفحه کليد فشار دهيد.
در قاب سمت راست اين بخش يک گزينه ديگر با عنوان Allow Windows key combinations وجود دارد که کنترل مي‌کند که با يک ترکيب از کليدها که شامل کليد ويندوز باشد، چگونه برخورد شود:
- On guest operating system: ترکيب کليدها به سيستم عامل مهمان فرستاده مي‌شود.
- On host operating system:  ترکيب‌ کليدها به سيستم عامل ميزبان فرستاده مي‌شود.
- In full – screen mode on guest operating system: ترکيب کليدها در حالت تمام صفحه به سيستم عامل مهمان و در حالت معمولي به سيستم عامل ميزبان فرستاده مي‌شود.
پيش فرض Virtual PC گزينه اول مي‌باشد.
نکته 5: اکيداً توصيه مي‌کنيم که از به کار بردن کليد Ctrl به عنوان Host Key اجتناب کنيد زيرا انتخاب اين کليد به عنوان Host Key باعث مي شود که نتوانيد از هيچ کدام از ترکيب کليدهايي که شامل کليد Ctrl مي‌شوند در داخل ماشين مجازي خود استفاده کنيد زيرا کليدي که بعد از Ctrl فشرده مي‌شود به جاي اين که به سيستم عامل مهمان فرستاده شود به سيستم عامل ميزبان فرستاده مي‌شود.
بخش Mouse:
اگر Virtual Machine Additions نصب نشده باشد براي اين که بتوانيد در داخل يک ماشين مجازي از ماوس استفاده کنيد بايد ماوس شما توسط آن ماشين مجازي Capture شود. ذيل گزينه Capture the pointer  مي‌توانيد تنظيم مربوط به Capture شدن ماوس را انجام دهيد:
- Clicking in the virual machine window : براي Capture شدن ماوس بايد درون پنجره ماشين مجازي کليک کنيد.
- Moving the pointer into the virtual machine window: با بردن ماوس روي پنجره ماشين مجازي ماوس شما Capture مي‌شود توجه کنيد که در هر صورت براي Release شدن بايد از Host Key استفاده کنيد.
بخش Securty:
در قاب سمت راست اين بخش ذيل گزينه 1 Require administrator مي‌توانيد دسترسي به يک قسمت از Virtual PC را به کاربراني که جزء گروه Administrators هستند، محدود کنيد.
بخش Language:
در اين بخش با استفاده از منوي پايين افتاني Language مي‌توانيد يک زبان را براي Dialog ها و پيغام‌هاي Virtual PC انتخاب کنيد. اين زبان از دفعه بعدي که Virtual PC را اجرا مي‌کنيد، اعمال مي‌شود و بر روي سيستم عامل مهمان هيچ تأثيري ندارد.
نقاط ضعف Virtual PC:
Virtual PC در حال حاضر از قابليت‌هاي زير پشتيباني نمي‌کند، البته مايکروسافت در برخي موارد راه‌حل هايي را پيشنهاد کرده است.
-  در گاه USB در Virtual PC پشتيباني نشده است: عمده مشکلات، Printerهايي هستند که به USB وصل مي‌شوند و شما نمي‌توانيد در Virtual Machine خود از آن‌ها استفاده کنيد. مايکروسافت پيشنهاد مي‌کند که Printer را در سيستم عامل ميزبان نصب کرده و آن را به اشتراک بگذاريد و سپس با استفاده از امکانات شبکه کامپيوتر حقيقي خود را با کامپيوتر و سپس با استفاده از امکانات شبکه کامپيوتر حقيقي خود را با کامپيوتر مجازي شبکه کنيد و ازچاپگر در شبکه استفاده نماييد.
- Wake On LAN (WOL) در اين نرم افزار پشتيباني نشده است: راه حلي وجود ندارد.
 


منابع :


طراحی سایت : سایت سازان