میهن داکیومنت                میهن داکیومنت                      میهن داکیومنت              میهن داکیومنت

مرکز دانلود پایان نامه ، پروژه ، روش تحقیق ، مقاله 


میهن داک - میهن داکیومنت

دانلود مقاله دستورالعمل مربوط به تأسيسات كارگاه از نظر بهداشت محيط كار


کد محصول : 10001378 نوع فایل : word تعداد صفحات : 23 صفحه قیمت محصول : رایگان تعداد بازدید 256

دانلودرایگان فایل رمز فایل : m1d1378

فهرست مطالب و صفحات نخست


«دستورالعمل مربوط به تأسيسات كارگاه از نظر بهداشت محيط كار»

كليات
ماده 1: كارگاه محلي است كه كارگر به درخواست كارفرما يا نماينده او در آنجا كار مي كند.
تبصره 1: كليه واحدهاي يك نفره (خويش فرما) نيز مشمول اين آئني نامه خواهند بود.
تبصره 2: مجموعه كارگاه هايي كه در مجاورت يكديگر و تحت پوشش يك مديريت واحد قرار دارند مجتمع كارگاهي ناميده مي شوند و در اين صورت آنچه به عنوان تأسيسات بهداشتي كارگاهي و تأسيسات بهداشت عمومي كارگاه در اين آئين نامه آمده است مي توانند مناسب با استانداردهاي ارائه شده به طور مشترك در محل هاي واحدي ايجاد گردند.
تبصره 3: ار نظر اجراي  اين دستور العمل احتيارجات بهداشتي كارگاه بر دو دسته تأسيسات بهداشتي كارگاهي و تسهيلات بهداشتي كارگاه ها به شرح ذيل تعريف مي گردند:
الف: تأسيسات بهداشتي كارگاه: شامل ساختمان و تأسيسات كارگاهي است كه در ارتباط با تأمين شرايط بهداشتي محيط كار مطرح مي باشند از قبيل: ساختمان كارگاه، سيستم روشنايي، تهويه، آب، فاضلاب و زباله.
ب: تسهيلات بهداشتي كارگاه شامل كليه تسهيلات جنبي كارگاه است كه براي حفظ سلامت شاغلين و افراد وابسته به آنان در كارگاه موجود و يا داير مي گردد، از قبيل آشپزخانه، محل غذاخوري، انبار مواد غذايي، سردخانه، حمام، رختگن، تسهيلات شستشوي البسه كارگران، دستشويي، آبخوري، توالت، اتاق استراحت زنان، مهدكودك و شيرخوارگاه، نمازخانه و تسهيلات مربوط به ارائه خدمات بهداشتي درماني در كارگاه، تسهيلات مربوط به اياب و ذهاب كارگران مي باشد.
ماده 2: به استناد بند 2 ماده 1 قانون وظايف و تشكيلات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و مواد 85، 156 و تبصره 1 ماده 96 قانون كار رعايت شرايط و ضوابط مندرج در اين دستورالعمل در كليه كارگاه هاي كشور و براي كليه كارفرمايان، كارگران و كارآموزان الزامي است. و كارشناسان بهداشت حرفه اي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ناظر به اجراي صحيح آن مي باشند.
تبصره: اظهارنظر در مواردي از قبيل مطلوب، نامطلوب، مناسب، نامناسب، كافي، ناكافي و ... به عهده كارشناس بهداشت حرفه اي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي خواهد بود.

فصل اول: تأسيسات بهداشتي كارگاه
ماده 3: ساختمان كارگاه بايد متناسب با وضع آب و هواي محل ساخته شده باشد.
ماده 4: ارتفاع كارگاه نبايد از سه متر كمتر باشد براي هر كارگر در كارگاه بايد حداقل سه متر مربع سطح منظور گردد و سطح اشغال شده به وسيله ماشين آلات يا ابزار و اثاثيه مربوط به كار و فاصله آنها از هم و مسير عبور و مرور وسايل نقليه جزو سطح مزبور محسوب نمي شود.
ماده 5: ديوارها و سقف كارگاه طوري ساخته شود كه از نفوذ عوامل زيان آور از قبيل گرما، رطوبت، سرما، صدا و غيره به داخل كارگاه و يالعكس جلوگيري كند.
ماده 6: كف كارگاه بايد هموار، بدون حفره و شكاف بوده و لغزنده نباشد و در صورت لزوم قابل شستشو باشد و داراي شيب مناسب به طرف كفشوي باشد.
ماده 7: ديوارها بايد صاف، بدون ترك خوردگي و به رنگ روشن و متناسب باشد.
ماده 8: در كارگاه هايي با مواد شيميايي و يا مواد غذايي سر و كار دارند و يا طبيعت كار طوري است كه باعث آلودگي و روغني شدن ديوارها مي شود، ديوارها بايد صاف و قابل شستشو باشند.
ماده 9: در كارگاه بايد به تناسب وسعت محل، نوع كار و شرايط اقليمي به اندازه كافي درب و پنجره براي ورود نور و هوا موجود باشد.
ماده 10: شيشه درب و پنجره بايد بدون شكستگي بوده و هميشه تميز باشند.
ماده 11: درب و پنجره ها بايد مجهز به توري بوده و دربها داراي فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.
ماده 12: انباشتن كالا در جلو پنجره ممنوع مي باشد.
ماده 13: مساحت پنجره بايد متناسب با مساحت كف كارگاه و نوع كار باشد.
ماده 14: در كارگاه بايستي روشنايي كافي (طبيعي يا مصنوعي) متناسب با نوع كار و محل تأمين شود.
ماده 15: منابع روشنايي مصنوعي بايد همواره سالم و تميز باشند.
ماده 16: هواي كارگاه هاي بدون آلودگي بايد متناسب با فصل و جمعيت شاغل تهويه گردد.
ماده 17: در كارگاه هايي كه آلودگي ناشي از كار وجود دارد مي بايست تهويه به گونه اي صورت گيرد كه تراكم آن مطابق با حد تماس شغلي باشد.
ماده 18: وسايل سرمايشي و گرمايشي كارگاه بايد دما و رطوبت محيط كار را مطابق با حد مواجهه مجاز تأمين نمايند.
ماده 19: كليه كارگاه ها به تناسب كار و توليد خود بايد داراي انبار مناسب باشند.

فصل دوم: تسهيلات بهداشتي كارگاه
مبحث اول: آشپزخانه
ماده 20: در كارگاه هايي كه زمان صرف غذا بر ساعات كار منطبق باشد بايد داراي آشپزخانه با شرايط و ضوابط ذيل باشند:
تبصره: كارگاه هايي كه داراي آشپزخانه نيستند و يا غذا در محل ديگري تهيه و طبخ مي گردد موظفند جهت گرم كردن و آماده سازي و توزيع غذا امكانات لازم مطابق با شرايط و ضوابط بهداشتي در اين دستورالعمل را فراهم نمايند.
1-    موقعيت آشپزخانه بايد طوري باشد كه از مكان هاي آلوده دور بوده و مجار سالن غذاخوري باشد و وسايل و شرايط پخت بايد به گونه اي باشد كه براي قسمت هاي مجاور آن مزاحمتي ايجاد ننمايد.
2-    فضاي آشپزخانه بايد متناسب با تعداد كارگران آشپزخانه و حجم كار باشد تا كار تهيه و طبخ غذا به راحتي انجام گيرد.
3-    سقف آشپزخانه بايد به رنگ روشن و بدون ترك خوردگي باشد.
4-    ديوارهاي آشپزخانه تا زير سقف كاشي، بدون ترك خوردگي باشد.
5-    كف آشپزخانه بدون ترك خوردگي، صاف، هموار، قابل شستشو و از نوع موزائيك، سنگ و امثالهم بوده و لغزنده نباشد و داراي شيب مناسب به طرف كفشوي باشد.
6-    آشپزخانه بايد داراي تهويه مناسب باشد و بر روي اجاقها و منابع آلوده كننده هوا، هود مناسب نصب شود.
7-    آشپزخانه بايد داراي وسايل سرمايشي و گرمايشي مناسب، متناسب با فصل باشد.
8-    آشپزخانه بايد داراي امكانات جنبي نظير: انبار مواد غذايي، سرويس هاي بهداشتي اختصاصي (حمام، توالت، دستشويي، رختكن) مطابق با موازين بهداشتي باشد.
9-    آشپزخانه كارگاه هايي كه نياز به نگهداري مواد غذايي فاسد شدني دارند بايد داراي يخچال، فريزر و يا سردخانه متناسب با حجم كاري و منطبق با شرايط و ضوابط بهداشتي باشند.
10- محل شستشو و نگهداري ظروف بايد در مجاورت محل پخت غذا و در عين حال مجزا و مستقل از آنها باشد به طوري كه ظروف از يك درب يا دريچه به اين محل وارد و ظروف تميز از مسيرهاي جداگانه وارد آشپزخانه و محل غذاخوري شود.
11- ظرفشويي بايد داراي شير آب گرم و سرد مشترك و شستشو يا مواد پاك كننده و آب كشي با آب گرم و سرد انجام گيرد.
12- ظروف بايد بدون ترك خوردگي، بدون لب پريدگي بوده از جنس زنگ نزن باشد، كليه ليوان و استكان هاي مورد استفاده ترجيحاً از جنس شيشه اي يا استيل زنگ نزن باشند.
13- استفاده از ظروفي كه از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي غير مجاز شناخته شود ممنوع است.
14- استفاده از ظروف چوبي، ترك خورده و ظروف يا آلياژ سربي در آشپزخانه ممنوع مي باشد.
15- استفاده از قندان، نمكدان و مشابه آنها بدون سرپوش ممنوعاست.
16- ابزار و وسايلي كه براي پوست كندن، مخلوط كردن، خرد كردن مواد غذايي به كار برده مي شوند نبايد درز و شكاف داشته باشد تا مواد در آنها جمع نشوند و فاسد نگردند و همچنين بايد اين وسايل به آساني قابل جدا شدن از هم باشند تا بعد از انجام كار شستشو و خشك شوند و فقط هنگام استفاده، مجدداً سوار شوند.
17- پيشخوان، جاظرفي، كمدها، قفسه ها، گنجه ها بايد قابل شستشو بوده و كف آنها حداقل 20 سانتيمتر از سطح زمين فاصله داشته باشد و از دسترس بندپايان و جوندگان به دور باشند.
18- نصب حشره كش برقي در آشپزخانه و محل غذاخوري الزامي است.
19- سطوح و ميزهاي كار بايد صاف و به راحتي قابل شستشو باشد. ميزي كه براي آماده سازي غذا مورد استفاده قرار مي گيرد بايد روكش مناسب، قابل شستشو و ضد عفوني و زنگ نزن باشد.
20- كف آشپزخانه بايد پس از هر پخت و پز با محلول هاي ضد عفوني كننده شستشو گردد.
21- آشپزخانه بايد داراي روشنايي كافي باشد و شيشه پنجره ها و درب هاي آن مرتباً تميز نگهداري شوند.
22- كليه پنجره ها و دربها بايد مجهز به توري ضد زنگ بوده و درب هاي آشپزخانه مجهز به فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.
23- كيفيت آب مصرفي در آشپزخانه بايد مورد تأييد مقامات بهداشتي باشد.
24- آشپزخانه بايد داراي سيستم جمع آوري و دفع بهداشتي فاضلاب باشد.
25- آشپزخانه بايد داراي زباله دان به تعداد و حجم مناسب باشد و داراي درب، قابل شستشو و از جنس زنگ نزن باشند به طوري كه زباله ها به طريق بهداشتي جمع آوري و دفع گردند.
26- كارگران آشپزخانه بايد قبل از شروع به كار استحمام نمايند.
27- هر كارگر آشپزخانه بايد براي البسه و وسايل نظافت و استحمام خود در بيرون از محوطه پخت و پز قفسه داشته باشد.
28- كارگران بايد در هنگام كار ملبس به روپوش سفيد، كلاه سفيد و پيشبند باشند.
29- لباس كار و وسايل نظافت و استحمام بايد به تعداد و مقدار كافي در اختيار كارگر آشپزخانه قرار گيرد.
30- لباس كارگراني كه با مواد غذايي سر و كار دارند به طور اختصاصي و مجاز از لباس ساير كارگران و خارج از محوطه آشپزخانه و محل غذاخوري بايد شستشو گردد.
31- كارگران موظفند بعد از توالت و قبل از شروع به كار دست هاي خود را با آب و صابون بشويند.
32- كليه كارگراني كه با تهيه، پخت و توزيع مواد غذايي سر و كار دارند بايد داراي كارت بهداشتي مطابق با ضوابط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي بوده و در محل كار نگهداري شود.
33- كارگران آشپزخانه بايد رعايت بهداشت فردي را نموده، ناخن ها و موهاي آنان كوتاه و تميز باشد.
34- در موقع طبخ غذا دستگاه سوخت و نوع مواد سوختني به گونه اي باشد كه احتراق به طور كامل صورت گيرد و باعث آلودگي هوا نگردد.
35- جعبه كمك هاي اوليه با حداقل داروهاي مورد لزوم (چسبع تنسوپلاست، قيچي، گاز استريل بسته بندي شده، يك ماده شد عفوني كننده) تهيه و در محل مناسب نگهداري شود.
36- در صورت استفاده از قالبهاي يخ، بايد قبل از مصرف با آب تميز شستشو داد.
ماده 21: كارفرما موظف است جهت آموزش موازين بهداشتي به كارگراني كه با مواد غذايي سر و كار دارند، هماهنگي ها و امكانات لازم را فراهم نمايند.
ماده 22: هر گونه پخت و پز، آماده سازي و توزيع غذا در غير از محل تعيين شده ممنوع مي باشد.
ماده 23: استعمال دخانيات براي كليه كاركنان آشپزخانه در حين كار و در محل آشپزخانه ممنوع مي باشد.

مبحث دوم: محل غذاخوري
ماده 24: كارگاه هايي كه ساعات كار آنها با زمان صرف غذا منطبق باشد بايد داراي محل مستقل جهت غذاخوري مطابق با شرايط و ضوابط ذيل باشند:
1-    وسعت محل غذاخوري بايد متناسب با تعداد كاركنان باشد.
2-    در محل غذاخوري بايد به تعداد كافي ميز و صندلي براي كارگراني كه در يك موقع غذا مي خورند وجود داشته باشد.
3-    سقف محل غذاخوري بايد صاف، بدون ترك خوردگي و به رنگ روشن باشد.
4-    ديوارها بايستي مقاوم، صاف، به رنگ روشن و قابل شستشو باشد.
5-    كف محل غذاخوري بايد قابل شستشو و داراي شيب مناسب به سمت كفشوي باشد و لغزنده نباشد.
6-    ميزها و صندلي ها بايد از جنس مقاوم، قابل شستشو، بدون ترك خوردگي و درز باشند.
7-    زباله دان هاي درب دار به تعداد كافي و در محل هاي مناسب قرار داده شود.
8-    محل غذاخوري بايد داراي تهويه مناسب و مجهز به وسايل گرمايشي و سرمايشي، متناسب با فصل باشد.
9-    محل غذاخوري بايد داراي روشنايي كافي باشد و منابع روشنايي پاكيزه و تميز نگهداري شوند.
10- در مسير ورود كاركنان به محل غذاخوري به تعداد كافي دستشويي مجهز به آب گرم، سرد و صابون تهيه و امكانات لازم جهت خشك كردن دست و صورت فراهم گردد.
11- كارگراني كه با مواد سمي و عفونت زا سر و كار دارند بايد قبل از ورود به محل غذاخوري لباس كار خود را تعويض نمايند.
12- درب و پنجره هاي محل غذاخوري بايد مجهز به توري باشد و دربهاي محل غذاخوري مجهز به فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.

مبحث سوم: انبار مواد غذايي
ماده 25: شرايط و ضوابط بهداشتي انبار مواد غذايي به شرح ذيل مي باشد:
1-    انبار مواد غذايي بايد در محل مناسب احداث شود.
2-    سطح و فضاي انبار بايد متناسب با نوع و ميزان مواد مورد ذخيره باشد.
3-    انبار بايد داراي قفسه بندي مناسب بوده و مواد طوري چيده شوند كه خطر سقوط نداشته و مزاحمتي براي عبور و مرور افراد ايجاد ننمايند.
4-    ديوارها و سقف و كف انبار بايد از مصالح مقاوم ساخته شده باشند و صاف، بدون ترك خوردگي و قابل نظافت باشند.
5-    ديوارهاي جانبي انبار از سطح زمين به ارتفاع 80 سانتيمتر از بتون و مصالح مقاوم ساخته شوند تا مانع ورود جوندگان به داخل انبار گردند.
6-    كليه دربها و پنجره هاي انبار بايد سالم، قابل شستشو و مجهز به توزي زنگ نزن باشند.
7-    درب هاي انبار نبايستي از كف زمين فاصله داشته باشند. پايين درب بايستي به ارتفاع 20 الي 30 سانتيمتر با ورق آلومينيوم مجهز گردد تا از نفوذ حيوانات موذي جلوگيري گردد.
8-    درحه حرارت انبار بايستي مرتباً كنترل گرديده به طوري كه در تمام فصول سال متناسب با نوع مواد مورد ذخيره بوده و از تابش مستقيم نور خورشيد بر روي مواد غذايي جلوگيري گردد.
9-    مواد غذايي فاسد نشدني بايد در ظروف مناسب و درب دار و به ارتفاع 15 تا 20 سانتيمتر از كف انبار روي پالتها نگهداري گردند.
10- كارگراني كه در انبار فعاليت مي كنند بايد مجهز به وسايل حفاظت فردي مناسب بوده و مارت بهداشتي داشته باشند.
11- از انبار نمودن ظروف خالي و وسايل اسقاطي در داخل انبار بايد احتراز شود.
12- نظافت و گندزدايي انبار بايد به طور منظم صورت گيرد.
13- ورود افراد متفرقه به انبار مواد غذايي ممنوع مي باشد.

مبحث چهارم: يخچال و سردخانه
ماده 26: در كارگاه هايي كه پخت و پز انجام مي شود و يا مجبور به ذخيره مواد غذايي فاسد شدني هستند بايد يخچال يا سردخانه مطابق با شرايط ذيل وجود داشته باشد:
1-    يخچال يا سردخانه بايد مجهز به دماسنج سالم بوده و درجه حرارت آنها به طور منظم و مرتب كنترل گردد.
2-    نظافت و شستشوي داخل يخچال و سردخانه بايد مرتباً انجام شود.
3-    به منظور جلوگيري از احتمال فساد در اثر قطع برق بايد سردخانه مجهز به برق اضطراري باشد و سيستم برق آن ايمن باشد.
4-    لاشه هاي گوشت بايد از چنگك آويزان گردد.
5-    از قرار دادن مواد غذايي به طور مستقيم و بدون داشت ظرف مناسب در داخل يخچال و سردخانه جلوگيري شود.
6-    قبل از قرار دادن سبزيجات و ميوه جات در يخچال بايد آنها را شستشو و ضدعفوني نمود.
7-    كارگران بايد براي ورود به داخل سردخانه از كفش مخصوص سردخانه استفاده نمايند.
8-    ورود افراد متفرقه به داخل سردخانه ممنوع مي باشد.

مبحث پنجم: حمام/دوش
ماده 27: در كارگاه هايي كه از نظر فرآيند توليد داراي آلودگي معمولي مي باشند بايد به ازاء هر 15 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سد و دركارگاه هايي كه شاغلين آنها با سموم، مواد عفونت زا و يا مواد غذايي سر و كار دارند براي يك الي 10 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سرد و به ازاء هر 10 نفر اضافي يك دوش آب گرم و سرد ديگر در نظر گرفته شود. كارگاه هاي صنفي از اين قاعده مستثني هستند.
ماده 28: در كارگاه هايي كه علاوه بر كارگران مرد، كارگران زن نيز مشغول به كار مي باشد، بايد حمام/دوش به قرار ذيل است:
1-    كف محل دوشها بايد مقاوم، قابل شستشو بوده و لغزنده نباشد و داراي شيب كافي به سمت كفشوي باشد.
2-    ديوارها تا سقف كاشي، به رنگ روشن و سقف حمام بايد صاف با رنگ روشن و بدون ترك خوردگي باشد.
3-    مساحت كف محل دوش نبايد از 90 سانتيمتر در 120 سانتيمتر كمتر باشد و ارتفاع ديوارهاي بين دوشها نبايد از 2 متر كوتاهتر باشد.
4-    حمام و محل دوش بايد به طور مرتب تميز و با مواد مناسب گندزدايي گردد.
5-    محوطه حمام بايد داراي هواكش متناسب با فضاي آن باشد.
6-    حمام بايد مجهز به سطل زباله درب دار و قابل شستشو باشد.
7-    در صورتي كه براي گرم كردن آب از منابع حرارتي غيرمركزي استفاده مي شود اين قبيل منابع حرارتي بايد در خارج از محوطه حمام و در محل مناسب قرار داشته باشند.
8-    براي رعايت موازين ايمني ضروري است در داخل حمام از لامپ ايمني با حباب شيشه اي استفاده شود و تمام كليد و پريزهاي برق بايد خارج از محوطه حمام قرار داده شود.
9-    حمامها بايد داراي محلي مناسب به عنوان رختكن براي تعويض لباس باشند.
10- شستشوي هر نوع البسه در حمام ممنوع مي باشد.

مبحث ششم: رختكن
ماده 30: در هر كارگاه بايد اتاقي با فضاي كافي، متناسب با تعداد كارگران و قفسه هاي انفرادي براي تعويض لباس شخصي آنان در نظر گرفته شود.
ماده 31: در كارگاه هايي كه علاوه بر كارگران مرد، كارگران زن نيز مشغول به كار مي باشد بايد رختكن جداگانه ساخته شود.
ماده 32: شرايط و ضوابط بهداشتي رختكن به شرح ذيل است:
1-    رختكن بايد با فاصله مناسب از محل كارگاه و محل دوشها قرار گيرد.
2-    هر قفسه بايد به گونه اي ساخته شده باشد كه داراي محل نگهداري مجزا براي لباس بيرون، وسايل حفاظت فردي و كفش ايمني باشد. قفسه بايد داراي سقف شيبدار، قابل شستشو و داراي كركره ثابت ورود و خروج هوا بوده و قفل داشته باشد.
3-    كف و ديوارهاي اتق رختكن بايد صاف، به رنگ روشن و تميز باشد.
4-    اتاق رختكن بايد داراي نور كافي بوده و به طور مناسب تهويه شود.
5-    وجود وسايل خشك كن براي حوله و لباس هاي مرطوب در رختكن الزامي است.
6-    سطل زباله درب دار قابل شستشو به تعداد كافي در رختكن بايد در نظر گرفته شود.
7-    محل رختكن بايد به طور منظم پاكيزه و تميز نگهداري شود.

مبحث هفتم: حوله و صابون
ماده 33: كارفرما مكلف است براي تأمين بهداشت فردي كارگران به تعداد كافي صاوبن در محل دستشويي ها قرار داده و وسايل خشك كردن دست و صورت كارگران را تأمين نمايند.
ماده 34: كارفرما مكلف است به منظور ايجاد تسهيلات جهت استحمام كارگران به مقدار كافي صابون و حوله اختصاصي در اختيار آنان قرار دهد.

مبحث هشتم: شستشوي البسه كار
ماده 35: اگر در فرآيند توليد از موادي مانند آزبست، سموم، مواد عفونت زا و امثالهم استفاده مي شود در اين گونه كارگاه ها بايد تعداد كافي ماشين هاي لباسشويي جهت شستشوي البسه كارگران وجود داشته باشد.

مبحث نهم: توالت
ماده 36: تعداد توالت در كارگاه ها با توجه به تعداد شاغلين آنها به شرح ذيل تعيين مي گردد:
براي 9-1 نفر شاغل                حداقل 1 توالت
براي 24-10 نفر شاغل                حداقل 2 توالت
براي 49-25 نفرشاغل                حداقل 3 توالت
براي 74-50 نفر شاغل                حداقل 4 توالت
براي 100-75 نفر شاغل            حداقل 5 توالت
و در كارگاه هايي كه تعداد شاغلين آنها بيش از 100 نفر است به ازاء هر 30 نفر اضافي يك توالت در نظر گرفته شود.
تبصره 1: در كارگاه هاي صنفي با تعداد كاركنان كمتر از 3 نفر كه كارگران با 15 دقيقه پياده روي به توالت بهداشتي دسترسي دارند، داشتن توالت در محل كارگاه ضروري نيست.
تبصره 2: در كارگاه هاي زيرزميني مانند معادن، كارفرما مكلف است با در نظر گرفتن فرآيند كار، توالت بهداشتي در نزديك ترين قسمت به محل كار را فراهم نمايد.
ماده 37: در كارگاه هايي كه كارگر زن نيز مشغول به كار است با توجه به تعداد آنها بايد توالت جداگانه ساخته شود.
ماده 38: شرايط و ضوابط بهداشتي توالتها به شرح زير است:
1-    توالتها بايد در فاصله و محل مناسب از ساختمان كارگاه قرار داشته باشند.
2-    ديوارها تا زير سقف كاشي، بدون ترك خوردگي، به رنگ روشن و قابل شستشو باشند.
3-    سقف صاف، بدوت ترك خوردگي، به رنگ روشن و قابل شستشو باشد.
4-    كف مقاوم، صاف، قابل شسشتو و گندزدايي و ترجيحاً از جنس موزائيك، سنگ و امثالهم باشد.
5-    كاسه توالت بايد به رنگ روشن، صاف، بدون ترك خوردگي و قابل شستشو و گندزدايي باشد.
6-    توالت بايد مجهز به سيفون باشد.
7-    توالت بايد داراي شتر گلو باشد.
8-    حداقل عرض توالت 80 سانتيمتر و حداقل طول آن 1 متر باشد.
9-    توالت بايد داراي شير آب با شلنگ برداشت آب باشد.
10- توالت بايد داراي تهويه مناسب و روشنايي كافي باشد.
11- كليه پنجره ها بايد مجهز به توري ضد زنگ  باشند.
12- درب توالت بايد مجهز به پشت بند درب باشد.
13- شستشو و ضدعفوني توالتها بايد به طور منظم انجام گيرد.
14- هر توالت بايد مجهز به سطل زباله درب دار، زنگ نزن و قابل شستشو باشد.

مبحث دهم: دستشويي
ماده 39: تعداد دستشويي در كارگاه ها با توجه به تعداد شاغلين آنها به شرح ذيل تعيين مي گردد:
براي 15-1 نفر شاغل            حداقل 1 دستشويي
براي 30-16 نفر شاغل            حداقل 2 دستشويي
براي 50-31 نفر شاغل            حداقل 3 دستشويي
براي 75-51 نفر شاغل            حداقل 4 دستشويي
براي 100-76 نفر شاغل        حداقل 5 دستشويي
و در كارگاه هايي كه تعداد كاركنان آنها بيش از 100 نفر است بايد به ازاء هر 25 نفر اضافي حداقل يك دستشويي به آن اضافه شود. شرايط و ضوابط بهداشتي دستشويي ها به قرار ذيل است:
1- احداث دستشويي ها بايد در مجاورت نمازخانه، محل غذاخوري و توالت و در دسترس كارگران باشند.
2- دستشويي ها بايد داراي اب گرم و سرد باشند.
3- كاسه دستشويي بايد به رنگ روشن، صاف و قابل شستشو باشد.
4- عرض دستشويي حداقل 60 سانتيمتر و طول آن 1 متر باشد. در مورادي كه دستشويي مشترك به جاي دستشويي انفرادي تعبيه مي شود هر 60 سانتيمتر و عرض دستشويي مشترك با يك شير جداگانه آب گرم و سرد، معادل يك دستشويي محسوب مي شود.
5- صابون و ترجيحاً صابون مايع بايد در تمام اوقات در محل دستشويي وجود داشته باشد.
6- جهت خشك كردن دست وجود خشك كن الكتريكي يا حوله كاغذي ضروري است.
7- دستشويي بايد بدون ترك خوردگي و قابل شستشو باشد.
8- دستشويي بايد به طور مرتب شستشو و گندزدايي شود.

مبحث يازدهم: آب مصارف آشاميدني و بهداشتي
ماده 40: در هر كارگاه بايد به ازاء هر 50 نفر كارگر يك آب سردكن وجود داشته باشد و در كارگاه هاي زير 50 نفر وجود يك شير آبخوري ضروري است. شير آبخوري بايد از نوع فواره اي و داراي شير محافظ باشد تا آبي كه از دهان كارگر برمي گردد به آن نرسد و لب كارگر نيز با آن تماس پيدا نكند. آبخوري نبايد در مجاورت توالت، دستشويي و دوش باشد و حتي المقدور نزديك به محل كار باشد.
تبصره: در كارگاه هايي كه شير برداشت آب آشاميدني بهداشتي وجود ندارد بايستي داراي مخازن بهداشتي آب بوده و ليوان انفرادي يا از ليوان هاي يك بار مصرف استفاده شود.
ماده 41: كارفرما مكلف است براي كارگراني كه در گرماي زياد به مدت مديدي كار مي كنند با تأمين مايعات لازم ، آب و نمك از دست رفته بدن آنان را جبران نمايند.
ماده 42: آب آشاميدني و مصارف بهداشتي بايد منطبق بر استانداردهاي بهداشتي و مورد تأييد مراجع ذيصلاح باشد.
ماده 43: كارگاه هايي كه از شبكه لوله كشي آب شهر استفاده نمي نمايند بايد جهت نمونه برداري و آزمايش هاي لازم براي اطمينان از سالم بودن آب اقدام نمايند، مضافاً در اين نوع كارگاه ها استفاده از دستگاه كلرزني براي ضدعفوني آب مصرفي به طوري كه كلر باقي مانده 5/0-2/0 قسمت در ميليون باشد ضروري است.
ماده 44: در كارگاه هايي كه از آب چاه استفاده مي نمايند. ساخت بهره برداري و لوله كشي آب منطبق بر ضوابط بهداشتي باشد.


مبحث دوازدهم: مواد زائد
ماده 45: زباله و فاضلاب اماكن عمومي كارگاهي بايد طبق ضوابط بهداشتي جمع آوري و دفع گردد.
ماده 46: نسبت به پسابهاي صنعتي و مواد زائد صنعتي بايد طبق اصول و ضوابط بهداشتي موجود عمل شود.

مبحث سيزدهم: نمازخانه
ماده 47: در هر كارگاه بايد محلي مناسب با فضاي كافي و شرايط بهداشتي براي اداي فرايض ديني كارگران وجود داشته باشد.
 


منابع :


دانلود پایان نامه,خرید پایان نامه,فروش پایان نامه,پایان نامه,آرشیو پایان نامه,پایان نامه عمران,پایان نامه روانشناسی,

پایان نامه حقوق,پایان نامه اقتصاد,پایان نامه برق,پایان نامه معدن, پایان نامه کارشناسی ,پایان نامه صنایع,پایان نامه علوم سیاسی ، پایان نامه کاردانی

طراحی سایت : سایت سازان