میهن داکیومنت بزرگترین مرجع و مرکز دانلود پایان نامه (متن کامل فرمت ورد) فروش پایان نامه - خرید پایان نامه (کاردانی ، کارشناسی)همه رشته ها
حقوق اقتصاد مدیریت روانشناسی ریاضی تربیت بدنی کامپیوتر نرم افزار و سخت افزار عمران معماری برق صنایع غذایی علوم اجتماعی هنر علوم سیاسی فیزیک مکانیک حسابداری

تبلیغات کلیکی - افزایش رتبه گوگل

اگهی رایگان

روش تحقیق -اعتیاد


کد محصول : 1000117 نوع فایل : word تعداد صفحات : 26 صفحه قیمت محصول : 3000 تومان تعداد بازدید 954

فهرست مطالب و صفحات نخست


اعتیاد

فهرست عناوین
فهرست                                     صفحه
1) بیان موضوع و اهمیت و ضرورت آن     2
2) تقویت عقیده‌ی موجود ساختن عقیده‌ی تازه و تغییر عقیده    5
3) تشریح فرایند تاریخی موضوعی     6
4) اعتیاد و خانواده     12
5) قدرت تاثیر رسانه‌های جمعی     16
6) اختلال شخصیت ضد اجتماعی     19
7) شخصیت معتاد     21
8) پیشگیری و انواع آن     23
9) گروه درمانی     24
10) جمع بندی نتایج     26
11) منابع تحقیق     27
 
بیان موضوع و اهمیت و ضرورت آن
بعد از قاچاق اسلحه، بزرگترین و سودآورترین تجارت روی زمین، تجارت مواد مخدر است و به همین نسبت اعتیاد بزرگترین و بین المللی‌ترین مسئله‌ای است که جهان با آن روبه روست تا آنجا که سازمان ملل متحد روز پنجم تیرماه (26 ژوئن) را همه‌ساله به عنوان روز جهانی‌مبارزه با مواد مخدر اعلام کرده است تا اهمیت پدیده‌ی اعتیاد و مبارزه با آن را به جوامع بشری یادآوری کند.
امروزه پدیده‌ی ویرانگر اعتیاد آن چنان خودنمایی می کند که هیچ کشوری از آن مصون نیست و کشور ما نیز (به دلیل وجود بزرگترین منبع تولید مواد مخدر جهان در شرق ایران) از این امر مستثنا نیست. آمارها و مشاهدات حکایت از این دارند که جامعه‌ی ما نیز گریبانگیر معضلات اجتماعی اساسی در خصوص اعتیاد شده است:
- نسبت ازدواج به طلاق در سال 1379 در مقایسه با سال 1376، 65 درصد کاهش داشته است. آمارها نشانگر این مطلب است که در سال 1379 به ازای هر 12 ازدواج، یک طلاق ثبت شده است. بالا رفتن طلاق، در نهاد خانوده ایجاد نابسامانی می کند و گرایش به هر آسیبی از جمله اعتیاد در این نوع خانواده‌ها افزایش می یابد.
- بر پایه‌ی آمارهای رسمی اعلام شده هشتصد هزار معتاد در کشور وجود دارد و هشتصد‌هزار نفر‌نیز به‌صورت تفننی‌از موادمخدر استفاده می‌کنند. بالطبع خانواده‌های معتادان (به خصوص فرزندان فرد معتاد) در معرض اعتیاد قرار دارند.
- براساس نتایج طرح آمارگیری از ویژگی‌های اشتغال و بی کاری خانوار در سال 1379، جمعیت فعال از لحاظ اقتصادی (افراد شاغل و بی کار) در مجموع 19/37 درصد از جمعیت 10 ساله و بیشتر جامعه نمونه را تشکیل داده‌اند که 30/5 درصد (  جمعیت فعال) این جمعیت را بی کاران تشکیل می دهند.
از آنجایی که ناامیدی نسبت به آینده ناشی از بی کاری و فشارهای روحی مهمترین عامل گرایش به سمت مواد مخدر است؛ لذا جامعه‌ی بی کاران در معرض خطر اعتیاد قرار دارند.
- آمار زنان معتاد حدود پنج درصد کل معتادان کشور است هرچند این رقم به نسبت کمتر است اما زنگ خطری است؛ چون اگر یک زن معتاد شود، می تواند یک خانواده را مبتلا کند.
- اعتبار اختصاص یافته برای مبارزه با مواد مخدر 750 میلیارد تومان است در حالی که مصرف سالانه‌ی مواد مخدر در ایران 200 میلیارد تومان است، یعنی ما با 750 میلیارد تومان به جنگ یک اقتصاد و تجارت 200 میلیارد تومانی رفته‌ایم.
- شهادت دو مامور نیروی انتظامی در راه مبارزه با مواد مخدر هر 3 روز.
- تحقیقی که در کشور و با همکاری برنامه کنترل مواد مخدر سازمان ملل (UNDCP) صورت گرفته نتایج‌تحقیقی حاکی از آن‌است که متوسط سن شروع استعمال دخانیات بین حداقل 13 سال تا حداکثر 5/24 سال بوده است. سن شروع مصرف مواد بین حداقل 15 سال و حداکثر 30 سال گزارش شده و متوسط سن سوء مصرف در زنان کمی بالاتر بوده.
- 96 هزار‌نفر به اتهام مواد مخدر در زندان هستند که هزینه‌ی آنها را دولت می‌دهد و مهمتر‌این که زمینه‌ی آسیب‌های‌بعدی در‌خانواده‌های زندانیان به‌شدت بسیار مهیاست.
- معتادان (به خصوص معتادان زندانی) در معرض ابتلا به بیماری ایدز (HIV) قرار دارند.
- و.... به راستی چگونه باید با مواد مخدر و اعتیاد و معضلات ناشی از آن مبارزه کرد؟ رویکردهای مختلفی در این زمینه وجود داشته است از جمله اولین رویکرد غیر قانونی شمردن سوء مصرف مواد مخدر، تولید، ورود، خروج، خرید و فروش و... دومین رویکرد، درمان معتادان مواد مخدر و سومین رویکرد برنامه‌های کاهش تقاضای مصرف مواد مخدر است.
از اوایل دهه‌ی 1990 با استخراج نتایج پژوهش‌ها و تاکید پژوهشگران بر وجود علل روانی زیستی و اجتماعی در شکل گیری اعتیاد کم کم توجه به تقاضای مواد مخدر و بررسی ریشه‌های به وجود آمدن این تقاضا در افراد جامعه اهمیت یافت و در پی آن موضوع کاهش تقاضای مواد مخدر به عنوان راهکار مهم مورد توجه دولت‌ها قرار گرفت.
کاهش تقاضا اصطلاحی است به فعالیت‌هایی با تمرکز بر آموزش اشاره دارد و از طریق اطلاع رسانی مشاوره مددکاری ارتقای سطح آگاهی افکار عمومی و...می کوشد از گرایش و اشاعه روز افزون مصرف مواد جلوگیری کند.
استفاده از قدرت‌رسانه‌های گروهی به ویژه تلویزیون در امر پیشگیری و آگاه سازی، یکی از راه‌های موثر در مبارزه با مواد مخدر و اعتیاد است. تردیدی نیست که تلویزیون به دلیل فراگیری (99 درصد از خانوارهای شهری و 80 درصد از خانوارهای روستایی حداقل یک دستگاه گیرنده تلویزیون در خانه دارند.) و جذابیت قالب‌های ارائه پیام (مطالعات صورت گرفته بر روی پیامگیران صدا و سیما در طی پنج سال اخیر نشان می دهد که برنامه‌های سیما به طور متوسط بیش از 50 درصد بیننده دارد و‌مخاطبان سیما بیشتر از‌هر‌برنامه دیگر، بیننده‌سریال‌ها و فیلم‌های داخلی و خارجی‌تلویزیون هستند) درمعرفی این معضل‌اجتماعی درابعاد گوناگونش، می‌تواند گامهای موثری بردارد و سطح آگاهی افکار عمومی را در این زمینه ارتقاء بخشد و در انگاره‌های ذهنی مخاطبان تاثیر بگذارد.  
تقویت عقیده موجود، ساختن عقیده تازه و تغییر عقیده
در سال 1368، ستاد مبارزه با موادمخدر و برای جامعه‌ی عمل پوشاندن به رویکرد کاهش تقاضای موادمخدر، سازمان صدا و سیما را مسئول و متولی تبلیغات مبارزه با مواد مخدر کرده است. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز برای تحقق این وظیفه‌ی‌خطیر؛ به‌پخش‌نماهنگ‌ها‌(ویدئو‌کلیپ‌ها)،‌میزگردهای کارشناسی، زیرنویس‌های تبلیغاتی، فیلم‌ها و سریال‌ها و.... که به نحوی پدیده‌ی اعتیاد را به نمایش می گذارند از شبکه‌های مختلف، مبادرت کرده است.
با توجه به اهمیت مبارزه با اعتیاد در نظام جمهوری اسلامی ایران که شهادت دو مامور نیروی انتظامی هر سه روز در راه مبارزه با مواد مخدر گواه بر این مدعاست و نیز با توجه به معضلات اجتماعی اعتیاد که ذکر آن رفت و نیز با توجه به اهمیت رویکرد کاهش تقاضای مواد مخدر و همچنین نقش صدا و سیما در تبلیغات مبارزه با اعتیاد؛ بررسی محتوای تولیدات سازمان صدا و سیما از حیث پیامهای مرتبط به اعتیاد امری‌است لازم و ضروری؛ علاوه بر این با توجه به این که نتایج نظر سنجی‌ها درباره‌ی سریال‌هایی در مورد اعتیاد بیانگر این است که این سریال‌ها مورد توجه مخاطبان بوده است.
تشریح فرایند تاریخی موضوع:
ایرانیان قدیم با مواد مخدر و به خصوص تریاک آشنایی نداشته‌اند؛ زیرا در اوستا ذکری از افیون و تریاک دربین نیست. در قدیمی‌ترین سند‌باقی مانده از ایران باستان، یعنی شاهنامه‌ی‌فردوسی می خوانیم که اسکندر (مقدونی)، فاتح ایران‌به علت پرخوری دچار اسهال یا به قول فردوسی سستی روده شد و فقط پزشکی هندی از جانب کید هندی به دربار اعزام شده بود توانست با تهیه‌ی تریاک از گیاهان کوهی، اسکندر را معالجه کند.  
اکثر مولفان‌اشاعه تریاک را به عنون داروی‌مخدر در‌ایران از زمان شکست ساسانیان به بعد می‌دانند ودر اکثر نوشته‌ها به‌این موضوع‌اشاره شده‌است؛ لیکن حتی بعدازظهر اسلام و تا قرون بعد از آن هم هرگز ایرانیان دچار مشکلات ناشی از مصرف تریاک یا حشیش نشدند. قدیمی‌ترین اسنادی که به مسئله‌ی اعتیاد و مصرف تریاک به غیر از مقاصد پزشکی اشاره می کند، نوشته‌های مورخانی است که از زمان غزنویان به بعد، مسئله‌ی استفاده از تریاک و حشیش را ثبت کرده‌اند. موضوع تریاک خوری سلطان مسعود غزنوی به هنگام عزیمت برای نبرد با طغرل سلجوقی، مرگ شاه اسماعیل سوم پادشاه صفوی در اثر زیاده روی در استعمال تریاک و حشیش، مبارزه و نگرانی شاه طهماسب صفوی با تریاک و دستورات شاه عباس برای ترک اعتیاد و‌مبارزه با تریاک و کوکنار همگی از‌موارد مشهود و دلایل بارز اعتیاد از حدود هزار سال پیش در ایران است.  
مصرف تریاک در دوران قاجاریه، به خصوص در زمان ناصر الدین شاه افزایش پیدا کرد و از‌اواسط‌حکومت وی کشت خشخاش در‌ایران‌شروع‌شد بعد‌از‌انقلاب مشروطیت و شروع کار مجلس شورای ملی، قوانین در تحدید تریاک و معالجه معتادان وضع شد (1289 شمسی) که هرکدام از آنها قبل از این که ناشی از اداره‌ی جامعه برای مبارزه با اعتیاد باشد نشانه‌ی حالت روبه گسترش مصرف مواد مخدر در میان ایرانیان است.
دراین قانون با وجود اینکه به‌صراحت به مضر بودن استعمال تریاک شیره و سوخته تریاک اعتراف شده و‌‌‌‌آن را‌برای ملت ایران مخاطره آمیز می داند؛ ولی از تاریخ وضع قانون برای هر مثقال تریاک، 300 دینار مالیات در نظر گرفته شد و همین موضوع باعث شد که تا سال‌های طولانی مالیات به دست آمده از تریاک، وارد بودجه دولت شود. مالیات بستن زوری تریاک صرف نظر از اینکه در کاهش معتادان هیچ تاثیری نداشت؛ بلکه در آینده باعث ازدیاد تعداد آنان شد؛ زیرا مصرف تریاک باعث درآمد بیشتر برای دولت می‌شد و این مطلب جز با افزایش آمار معتادان میسر نمی شد. به طوری که در سال 1305 شمسی، 8 درصد درآمد دولت از راه فروش شیره‌ی مطبوخ به اشخاص معتاد تامین می شد. به منظور برقراری نظم و برمبنای ماده 2 این قانون، ماموران وزارت دارایی موظف بودند اسامی کسانی را که به مصرف شیره‌ی مطبوخ معتاد بودند در دفتری جمع آوری و برای آنها به تناسب اعتیادشان شیره تهیه کنند و مثقالی 3 عباسی به آنها بفروشند و اشخاص معتاد به تریاک نیز برای تهیه‌ی سهمیه باید به مراکزی که وزارت دارایی تعیین کرده بود، مراجعه می کردند و در آنجا پس از تشخیص اینکه معتاد هستند یا خیر، به‌تناسب سهمیه تعیین می کردند. این وضعیت باعث به وجود آمدن بازار سیاه و قاچاق تریاک دولتی شد.
از نظر کشت خشخاش در قانون تحدید تریاک، هیچ نوع محدودیتی برای تولید تریاک در نظر گرفته نشده بود و ماده چهارم آن مدت 7 سال به معتادان مهلت داده بود تا تریاک را ترک کنند. در سال‌های قبل از جنگ جهانی اول و همینطور در سالهای جنگ تقریبا در کلیه مناطق کشور کشت خشخاش و صدور تریاک به خارج از کشور ادامه داشت به نحوی که محصول تریاک ایران در آن سالها بازار خاور دور را اشباع کرده بود.     
در 6 فوریه سال 1919 میلادی پس از جنگ جهانی اول جامعه ملل متولد شد و یکی از نخستین اقداماتی که مورد توجه این جامعه قرار گرفت دنبال کردن مسئله‌ی اعتیاد و تریاک به طور‌جدی بود. از جمله‌اقداماتی که جامعه ملل توجه خاصی به آن داشتند، وضعیت ایران بود که در یکی از جلسات آن درباره ایران این طور اظهار نظر شد: «ایران بزرگترین انبار تریاک جهان است و‌ارث هندوستان به‌ایران رسیده است. کلیه‌ی کشورهای خاور دور هم اکنون می توانند به سادگی نیازهای قانونی و غیر قانونی خود به تریاک را از ایران تامین کنند» و به همین دلایل در سال 1926 (برابر با 1305 شمسی) جامعه ملل هیاتی را مامور تحقیق درباره اعتیاد ایران کرد. در گزارش هیات تحقیق جامعه ملل، وضع مردم ایران از نظر اعتیاد به تریاک و وابستگی اقتصادی آن تشریح و منع کشت خشخاش توصیه شده بودند و یادآور شده بودند در صورتی که دولت ایران برنامه‌ی منع کشت خشخاش را‌اجرا کند، باید راه چاره‌ای نیز برای جبران زیانهای حاصله به اقتصاد این کشور پیدا کرد.
گزارش هیات‌تحقیق جامعه‌ملل در‌مجلس شورای ملی‌آن زمان‌مطرح شد؛ اما نمایندگان مجلسی که خود جزء زمین‌داران بزرگ خشخاشی کاران عمده بودند، با منع کشت خشخاش مخالفت کردند. وقتی جامعه ملل از پاسخ نمایندگان مجلس ایران آگاه شد، 2 سال بعد، گزارش هیات تحقیق را در ژنو منتشر کرد و محافل جهانی به شدت علیه دولت ایران اعتراض کردند و دولت ایران عامل فساد و اعتیاد و مسئول تامین تریاک برای معتادان سایر نقاط جهان قلمداد شد. این فشارها سرانجام باعث شد که در سال 1307 شمسی،‌دومین قانون‌مربوط به‌مواد مخدر، به‌نام قانون «انحصار دولتی تریاک» از تصویب مجلس بگذرد.
در این قانون پیش بینی شده بود که کشت خشخاش فقط با اجازه دولت انجام گیرد و دولت موظف بود با نظارت بر کشت از سال 1308 یک عشر از مصرف داخلی را کم کند تا آنکه در پایان مدت، یعنی در سال 1317 شمسی، استعمال تریاک در غیر از موارد طبی در سراسر مملکت متروک و ممنوع خود و تریاک فقط در موارد طبی و به موجب نسخه طبیب در داروخانه به فروش رسد. یکی از بزرگترین جنایاتی که علیه ملت ایران به وسیله تصویب و اجرای این قانون صورت گرفت، ایجاد موسسه‌ای به نام موسسه انحصار دولتی تریاک بود که به موجب ماده اول قانون به وجود آمد. از جمله تبعات این قانون- آماری که از سوی جامه ملل و به استناد گزارش‌های خود دولت ایران انتشار یافته- سیر صعودی سالیانه تولید و صدور تریاک در ایران بود، چیزی که به موجب قانون باید درست برعکس باشد!
سرانجام در سال 1317، کشت خشخاش در 22 منطقه ایران ممنوع شد و دلیل آن را پر شدن انبارهای این منطقه اعلام کردند. جنگ جهانی دوم در سال 1318 شروع شد و در سال 1320 کشور ما به وسیله نیروهای متفقین اشغال شد.
در‌سالهای اشغال ایران که همزمان با خروج رضاخان از‌ایران بود، خود مردم انجمنی ملی که انجمن مبارزه با تریاک و الکل نام داشت را به وجود آوردند. این انجمن توانست با جلب آرای مردم و همینطور بعضی از دولتمردان صاحب نفوذ، وکلای مجلسی، روزنامه نگاران و پزشکان اقداماتی را برای مبارزه با اعتیاد به خصوص کشت خشخاش به عمل آورد.
در سالهای جنگ و اشغال ایران از سوی متفقین، صدور تریاک ایران به اروپا قطع و جمع آوری و خرید شیره‌ی تریاک از جانب دولت مختل شد و اداره انحصار که دیگر قادر به تامین‌مصارف معتادان داخلی نبود، کوشید با ارائه‌سیستم کوپنی، نوعی جیره بندی را برای معتادان اجرا کند که تا سال 1357 ادامه داشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن سال 1357، شورای انقلاب اسلامی در تیرماه سال 1359 به کار تریاک فروشی دولت خاتمه داد و کشت خشخاش را در سراسر ایران ممنوع کرد و مصرف مواد مخدر را جرم شناخت. اجرای قانون در مراحل اولیه مفید و موثر بود. تعداد معتادان رو به کاهش رفت و فروش مواد مخدر نیز کم شد. اما با شروع جنگ تحمیلی، قاچاقچیان به علت این که کلیه نیروهای رزمنده، مبارزه با متجاوز خارجی را در اولویت نخست قرار داده بودند، از فرصت به دست آمده نهایت استفاده را کردند و بر مقدار فعالیت خود افزودند. پس از پایان جنگ تحمیلی، مبارزه با مواد مخدر با جدیت تمام از سر گرفته شد.
در سال 1367 در مجمع تشخیص مصلحت نظام، قانون جدید مبارزه با سوء مصرف مواد، به تصویب رسید و در تاریخ آبان ماه 1376 اصلاحیه‌ای بر آن قانون تصویب شد. براساس ماده 15 این اصلاحیه، اعتیاد جرم است؛ ولی به کلیه معتادان فرصت داده می شود تا به مراکز مجازی که از طریق وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مشخص می شوند، مراجعه و نسبت به درمان و بازتوانی خود اقدام کنند. معتادان در‌طی مدت درمان از تعقیب کیفری جرم اعتیاد معاف شدند. در این اصلاحیه برای اولین بار موضوع پیشگیری از اعتیاد در قوانین مبارزه با مواد مخدر کشور مورد توجه قرار گرفت و در شرح وظایف ستاد مبارزه با مواد مخدر لحاظ شد. اکنون مبارزه با مواد مخدر در کشور ادامه دارد تا آنجا که در این راه مبارزه، هر 3 روز درمیان 2 مامور نیروی انتظامی به شهادت می رسند.
همچنین، علاوه بر اقدامات دولت، نظر به این که فعال شدن سازمان‌های غیر دولتی (NGO) می تواند نقش مهمی و موثری در جذب مشارکت‌های مردمی داشته باشد، در سال 1377 جمعیت‌«آفتاب»‌با‌شعار‌«ایجاد‌عزم ملی‌برای‌جامعه‌عاری از‌اعتیاد» فعالیتهای خود‌را درخصوص آموزش‌برای‌پیشگیری و‌حمایت از‌خانواده‌های آسیب‌پذیر و جامعه پذیری معتادان در سطح تهران و بسیاری از استان‌های کشور آغاز کرده‌اند.
اعتیاد و خانواده:
اعتیاد پدیده‌ای چند وجهی است: جسمی،‌روانی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی... اعتیاد پیش از آنکه پدیده‌ای خودی باشد، ماهیت اجتماعی دارد و مهمترین نهاد تاثیر گذار و تاثیرپذیر از آنکه چرخه اعتیاد را شکل می‌دهد، خانواده‌است. رفتار و‌نگرش خانوادگی به اعتیاد معتاد، شیوه‌های سرپرستی، ناهمخوانی خانوادگی، تعارض‌های خانوادگی، پیوند درونی و تعهد بین فردی افراد خانواده، رفتارهای مشکل زا، الگوهای رفتاری خانواده، تعهد و‌پایبندی خانواده به مقررات و روابط اجتماعی و هنجارها و ارزش‌های جامعه و مهارت‌های مقابله‌ای خانواده در مقابله با مشکلات، از جمله مسائلی هستند که تاثیر تقابلی با مسئله اعتیاد دارد.
- خانواده به عنوان اولین منبع تاثیر گذار در خلال کودکی و نوجوانی بر تصمیم فرد در انجام‌رفتارهای مخاطره‌آمیز نقش تعیین کننده‌ای دارد. بلانتون و همکاران در سال 1997 در تحقیقی به این نتیجه رسیدند، زمانی که والدین خود مبادرت به انجام رفتار مخاطره‌آمیز می‌کنند به عنوان الگو تاثیر مستقیمی بر فرزندان خواهند داشت. همچنین   عنوان می کنند که نوع رفتار و روابط والدین می تواند به طور غیر مستقیم سبب پیوستن فرزندان به همسالان در معرض خطر شود. نتایج نشان داد که هرچه رابطه والدین و نوجوانان مثبت تر بود نرخ مصرف مواد و الکل کاهش می یافت.
- فرید‌من با استفاده از مقیاس سازگاری و انسجام خانواده به بررسی 96 نوجوان معتاد پرداخت. تمامی افراد مورد مطالعه، نمراتی پایین‌تر از ترم قبلی به دست آوردند.
- نیدل به بررسی عملکرد خانواده، در سه گروه از نوجوانان (یک گروه معتاد و تحت فرمان، گروه دوم معتادانی که درمانی دریافت نمی کردند، گروه سوم هیچ گونه اعتیادی نداشتند) پرداخت. نتایج نشان داد هر دو گروه معتاد نمرات پایین‌تری نسبت به گروه غیر معتاد به دست آوردند.
- طی تحقیقی، پترسون (1992) نشان داد که بین متغیرهای متعدد خانوادگی همچون تعارض و ناهمخوانی بین والدین، فقدان نظارت والدین، غیبت و حضور کمرنگ پدر در خانواده، رابطه مستبدانه و والدین با فرزندان و والدین معتاد، با رفتارهای مخاطره آمیز در نوجوانان همبستگی مثبت وجود دارد.
- فیشر و فلد‌من (1998) در یک مطالعه طولی دریافتند ساختار منسجم خانواده پس از گذشت شش سال، عامل مهم پیش‌بینی کننده رفتارهای مخاطره‌آمیز هم در دختران و هم در پسران است.
این یافته‌ها با تحقیقاتی که روابط منسجم و حمایت گرانه، عواطف مثبت را به عنوان سپر محافظ در مقابل رفتارهای مخاطره‌آمیز محسوب می کنند، همخوان است. روابط نزدیک و غیر مستبدانه و غیر منفعلانه والدین موجب می شود نوجوانان، خانواده را به عنوان یک مرکز راهنمایی به حساب آورند، که این خود می تواند موجب کاهش اثرات زیانبار همسالان مشکل دار می شود.
- کوپنر و کیفنی (1996)، ده عامل خطر زا را به عنوان عوامل پیش‌بینی کننده‌ی اعتیاد در نوجوانان مطرح می کنند که عبارتنداز: ارتباط ضعیف فرزند و والدین، عزت نفس پایین، مشکلات روانشناختی مثل افسردگی، انگیزه‌ی پایین تحصیلی، پایبند نبودن به مذهب، وجود خانواده و دوستان معتاد، و رفتارهای بیش از حد جسورگرانه و شروع زود هنگام استعمال دخانیات و سایر مشکلات رفتاری.
- باسبت و همکاران (1997) موضوع قرابت خانوادگی (انس عاطفی و اطمینان خاطر بین والدین و فرزندان) را با متغیرهای گوناگون مورد بررسی قرار دادند و به این نتجیه رسیدند که چنانچه فضای عاطفی موجود بین اعضای خانواده حالتی سرد، بی تفاوت و بسته داشته باشد، به ایجاد رفتارهای مخاطره‌انگیز و یا استفاده از مصرف مواد مخدر منجر خواهد شد.
- فرید‌من و همکاران (1980) نتایج بررسی بر روی 2750 معتاد به مواد مخدر را در دوران بلوغ که تحت درمان آنها قرار داشتند، منتشر کرد. بر طبق این بررسی، رابطه مثبت‌متقابلی بین مشکلات موجود بین اعضای خانواده و اعتیاد فرزندان وجود داشت.
- سلفر (1987) یک بررسی‌پرسشنامه‌ای با دو‌گروه که بالغ بر سه هزار نفر می‌شدند، انجام داد تا به اهمیت روابط بین فرزندان و والدین پی برد. او در بررسی خود به این نتیجه رسید که در خانواده‌هایی که روابط رضایت بخش و صمیمی وجود دارد اعتیاد به مواد مخدر با احتمال کمتری حادث می گردد.
- کومبس و همکاران (1988)، بررسی دیگری درباره‌ی روابط والدین- فرزندان، از نظر مصرف مواد مخدر انجام دادند. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که مادرانی که به‌لحاظ عاطفی به فرزندان نزدیکترند و رفتاری اعتماد برانگیز در مقابل آنها دارند، به بهترین نحو قادر به جلوگیری از رفتارهای مخاطره‌انگیز در خصوص مواد مخدر هستند.



منابع :



منابع تحقیق


1. پورنوروز، منیژه. تحلیل محتوای تصویر ارائه شده از اعتیاد و معتاد از مجموعه تلویزیونی مسافر، انتشارات مرکز تحقیقات صدا و سیما- 1382.

 2. ماهنامه فرهنگی آموزشی نوجوان، دفتر‌انتشارات کمک آموزشی آموزش و پروش

 
طراحی سایت : سایت سازان