میهن داک - میهن داکیومنت

گزارش کارآموزیراهنمايي و رانندگي


کد محصول : 1000346 نوع فایل : word تعداد صفحات : 48 صفحه قیمت محصول : 5000 تومان تعداد بازدید 877

فهرست مطالب و صفحات نخست


راهنمايي و رانندگي

فهرست
عنوان                                                                                              صفحه
اولين قانون راهنمايي و رانندگي در تهران                        1
بيشترين تخلفات در رانندگي                                3
ضوابط احراز سلامت جسماني و رواني                        4
بينايي                                            7
شنوايي                                            8
اندامهاي  حركتي فوقاني و تحتاني                            8
ساير موارد براي انواع گواهينامه رانندگي                        10
مقررات و ضوابط حمل بار در جاده هاي كشور                    13
ضوابط حمل بار                                    14
مقررات حمل و نقل بار در راهها                            15
توصيه پيشگيرانه در رانندگي                                24
توصيه پيشگيرانه در تردد شهري                            30
توصيه پيشگيرانه در مسافركشي                            34
توصيه پيشگيرانه در سفر                                36
توصيه پيشگيرانه در موتورسواري                            40
چگونه ترمز كنيم ؟                                    41
چگونه فرمان بگيريم ؟                                    42
دور زدن                                        43
دور يك فرمانه                                        43
دور دو فرمانه                                        44
   
اولین قانون راهنمایی و رانندگی در تهران
 

مردم آن روز در دی ماه سال 1309 که دست های راننده ها را مدام در حرکت دیدند، به خنده افتادند، اما خیلی زود یاد گرفتند از دست چپ و راست شان چه زمانی کمک بگیرند و چطور در هوا تکانشان بدهند تا شوفرهای دیگر بفهمند که حالا قرار است صاحب دست ها چه کند؛ دور بزند، بایستد، پارک کند و دقیقاً از همان روزها شروع شد.
آن روزها نوای بوق تا فاصله 100 متری شنیده می شد. همان دوره با همان قوانین 32 بندی، ماشین ها صاحب 5 پلاک شدند؛ نام کارخانه، آدرس مالک، نمره عقب، نمره جلو  و پلاک مالیات. تصویب قوانین به همین جا ختم نشد؛ حود 1308 وقتی تعداد اتول سوارهای شخصی شهر به 1522 نفر رسید، قوانین مربوط به عابران پیاده وضع شد.
آبان 1305 پایتخت نیز بوذرجمهری، بلدیه چی شهر یک کمپانی دانمارکی را مسئول اتوبوسرانی شهر کرد و قرار شد فرنگی جماعت 7 خط راه بیندازد که در هر کدام 2اتوبوس فعال باشد. کرایه این اتوبوس ها 8 شاهی برای یک مسیر بود. تهرانی که اتوبوس هایش از ابتدا تا انتهای مسیر 25 بار توقف می کردند و سرعت شان 20 کیلومتر بود. اواخر سال 1312، وقتی «سرتیپ قلی هوشمند» به جای بوذرجمهری بلدیه چی شهر شد، اعلام کرد محل عبور پیاده ها را از عرض خیابان به صورت مورب سنگ فرش کنند و عابران را موظف کرد تنها از همان مسیرها عبور کنند.
بعد به سراغ اتوبوسران ها رفت و اعلام کرد که آنها حین رانندگی نباید حرف بزنند و آیین نامه اتوبوسرانی به وسیله شهربانی تنظیم شد.
 
«قاسم خان صور اسرافیل» بلدیه چی تهران بین سال های 1317 تا 1319 اعلام کرد هر وسیله چرخدار احتیاج به پلاک و چراغی دارد که حداقل تا فاصله 70 متری اش را روشن کند، اما اعتصاب اتوبوسران های شهر در یک سال بعد و در زمان محمد سجادی اتفاق افتاد. وقتی این بلدیه چی مالیات بسته بود به بنزین و بلیت و.. اما بلدیه چی ایستاد که اتوبوسران ها نباید کرایه را اضافه کنند.
بیشترین تخلفات در رانندگی

پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا اعلام کرد: تجاوز به چپ از شایعترین تخلفات درونشهری است.
خط ممتدد محوری، خط کشی است وسط معابر شهری و برون‌شهری که به دلایل گوناگون نمی‌توان در آن محلها دور زد، سبقت گرفت و یا از روی آن عبور کرد که این نوع خط کشی را اصطلاحا دیوار قانون می‌گویند. متاسفانه در معابر درون شهری تخلف تجاوز به چپ که منجر به بسیاری از تصادفات می‌شود از شایعترین تخلفات است .
کلیه معابر عمومی درون و برون‌شهری جهت تشخیص سهم عبور رانندگان وسایل نقلیه توسط خط کشی ممتد یا مقطع شده‌اند و یا با موانع فیزیکی نظیر نرده، گاردریل، بلوک سیمانی و ... به دو قسمت مساوی تقسیم شده‌اند و رانندگان باید در محدوده مجاز از سمت راست معابر تردد کنند.
به گزارش ایسنا، خط مقطع محوری، خط کشی است که در وسط معابر کشیده می‌شود و معمولا کاربرد آن در جاده‌های برون شهری است که یک خط رفت و یک خط برگشت دارد که رانندگان در این محلها زمانی که ببینند از جلو وسیله نقلیه نمی‌آید با رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و جانب احتیاط می توانند به سمت چپ منحرف و سبقت بگیرند و حتی می‌توانند در این محلها دور بزنند.
ضوابط احراز سلامت جسماني و رواني (صلاحيت پزشكي) درخواست‌كنندگان انواع گواهي‌نامه رانندگي
 ماده1ـ بينايي براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه‌هاي 1 و 2) و پايه ب (گروه 1) و ويژه:
 1ـ حداقل قدرت بينايي براي مجموع دوچشم با اصلاح يا بدون اصلاح 10/12
 2ـ حداقل ميدان بينايي براي هر چشم 70 درجه.
 3ـ براي افراد تك‌چشمي حداقل قدرت بينايي 10/9 و ميدان بينايي 100 درجه، ضمن رعايت شرايط ويژه در وسيله نقليه.
 ماده 2ـ بينايي براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه 3)، پايه ب (گروه 2) و پايه « پ» (گروه 1) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه:
 1ـ حداقل قدرت بينايي براي مجموع دوچشم با اصلاح يا بدون اصلاح 10/14
 2ـ حداقل ميدان بينايي براي هرچشم 70 درجه
 ماده 3ـ بينايي براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه پ (گروه2) و پايه ت (گروه 1 و 2):
 1ـ حداقل قدرت بينايي براي مجموع دو چشم با اصلاح يا بدون اصلاح حداقل 10/15.
 2ـ حداقل ميدان بينايي براي هرچشم 70 درجه.
 ماده 4ـ آن دسته از بيماريهايي كه نياز به دريافت نظريه و تأييد پزشك متخصص معتمد چشم را دارد:
 1ـ افراد داراي ميدان بينايي دوچشمي بين 120 تا 140 درجه.
 2ـ افراد مبتلا به كوررنگي چشم.
 3ـ افراد مبتلا به كاتاراكت (آب مرواريد).
 4ـ افراد مبتلا به گلوكوم (آب سياه).
 5 ـ مبتلايان به بيماري شبكيه چشم.
 تبصره 1ـ ملاك ارزيابي ميدان بينايي تست Confrontaion مي‌باشد.
 تبصره 2ـ در معاينه چشم و سنجش بينايي، رعايت موارد زير به وسيله پزشك الزامي است:
 الف ـ سنجش ديد (قدرت بينايي) بايد طبق استانداردهاي بين‌المللي و با نمودارهاي سنجش بينايي استاندارد انجام پذيرد.
 ب ـ حداكثر ميزان ديد براي هر چشم 10/10.
 پ ـ در صورتي كه متقاضي در هر خط ديد بيش از 2 حرف را خطا نمايد، آن خط در محدوده ديد محاسبه نگرديده و خط درشت‌تر ملاك ارزيابي قرار مي‌گيرد.
 ماده5 ـ شنوايي:
 1ـ حداكثر افت شنوايي قابل قبول بدون اصلاح در هر گوش تا 40 دسي‌بل، براي گواهي‌نامه رانندگي پايه الف (گروه 3)، پايه ب (گروه 2)، پايه پ (گروه 1و2)، پايه ت (گروه 1 و 2) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه.
 2ـ در صورت كر بودن كامل يك گوش، حداكثر افت شنوايي قابل قبول با يا بدون اصلاح در گوش بهتر تا 40 دسي‌بل، براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه 1 و 2) و پايه «ب» ( گروه 1) و ويژه.
 ماده 6 ـ موارد ممنوعيت مطلق صدور و تمديد گواهي‌نامه رانندگي:
 اول: بينايي:
 1ـ ميدان بينايي دوچشمي كمتر از 120 درجه براي انواع گواهي‌نامه رانندگي.
 2ـ افراد مبتلا به بيماريهاي Hmianopia bitemporal, Homonymous hemianopia براي انواع گواهي‌نامه رانندگي.
 3ـ افراد تك‌چشمي داراي قدرت بينايي كمتر از 10/9 براي انواع گواهي‌نامه رانندگي.
 4ـ افراد تك‌چشمي داراي ميدان بينايي كمتر از 100 درجه براي انواع گواهي‌نامه رانندگي.
 تبصره1ـ افرادي كه به تازگي يك چشم خود را از دست داده‌اند تا طي زمان لازم براي عادت به‌ ديد تك‌چشمي، حداقل به مدت يك سال ممنوعيت مطلق رانندگي دارند.
 5 ـ افراد تك‌چشمي با هر قدرت بينايي براي دريافت گواهي‌نامه رانندگي پايه الف (گروه 3)، پايه ب (گروه 2)، پايه پ (گروه 1 و 2)، پايه ت (گروههاي 1 و 2) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه.
 6ـ افراد مبتلا به كوررنگي شديد، ديپلوپيا (دوبيني) و فورياي عمودي براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه3)، پايه ب (گروه2) پايه پ (گروه 1 و 2)، پايه ت (گروه 1 و 2) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه.
 دوّم: شنوايي:
 7ـ در صورت كر بودن كامل يك گوش و افت شنوايي بيش از 75 دسي‌بل درگوش ديگر، براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه‌هاي 1 و 2)، پايه ب (گروه1) و ويژه
 8 ـ افت شنوايي بيش از 75 دسي‌‌بل در هر دو گوش، براي گواهينامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه3)، پايه ب (گروه2)، پايه پ (گروه 1 و 2)، پايه ت (گروههاي 1 و 2) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه.
 سوّم: اندامهاي حركتي فوقاني و تحتاني
 نوع1ـ براي انواع گواهي‌نامه‌هاي رانندگي:
 9ـ فقدان مادرزادي يا قطع عضو يا فلج (در صورتي كه هيچگونه اصلاح در فرد و وسيله نقليه عملاً امكان‌پذير نباشد) شامل موارد زير:
 الف ـ هر دو اندام فوقاني (از ناحيه مچ).
 ب ـ انگشت شصت در هر دو دست.
 ج ـ يك اندام فوقاني و يك اندام تحتاتي ( از ناحيه مچ).
 د ـ اندامي كه براي عمل كردن يك كنترل دستي يا پايي وجود آن الزامي است.
 10 ـ ابتلا به Quardriplegia .
 11ـ ابتلا به دفرميتي شديد.
 12ـ چرخش مهره‌هاي سرويكال به طرف راست و چپ كمتر از 45 درجه.
 تبصره2ـ بديهي است مفاد ماده (8) بايد در اين موارد مدنظر قرار گيرد.
 نوع2ـ براي گواهي‌نامه‌هاي رانندگي پايه الف (گروه3)، پايه ب (گروه2)، پايه پ (گروه 1 و 2) و پايه ت (گروه 1 و 2) و مجوزهاي صادره در ماده (33) آيين‌نامه:
 الف ـ قطع عضو زير زانو منجر به پروتز اندام تحتاني.
 ب ـ قطع در قسمت قدامي پا، مفصل Metatarsophalangeal و پنجه بزرگ پا.
 پ ـ قطع، فلج يا ناتواني كامل از يك شصت و دو انگشت در هر دست.
 ت ـ دارا بودن تنها يك بازو.
 ث ـ ابتلا به پاراپلژي.
 تبصره3ـ بديهي است مفاد ماده (8) بايد در موارد يادشده مدنظر قرار گيرد.
 چهارم: ساير موارد به شرح زير براي انواع گواهي‌نامه‌هاي رانندگي:
 14 ـ افراد مبتلا به اختلالات تنفسي شديد (سطح4) و كليه افرادي كه براي رفع اختلالات تنفسي خود نيازمند استفاده از تجهيزات تأمين اكسيژن در زمان رانندگي هستند.
 15ـ افراد مبتلا به اختلال شديد عملكرد قلب (طبقه4 از طبقه‌بندي عملكرد قلب).
 16ـ اعتياد به انواع موادمخدر، مواد و نوشابه‌هاي الكلي، استفاده از داروهاي تخديركننده و يا محرك سيستم اعصاب و روان (CNS).
 17ـ افراد مبتلا به سايكوز حاد از هرنوع، بيماران (خلفي) Bipolar در فاز حاد.
 18ـ افراد مبتلا به صرع مسلم.
 ماده7 ـ موارد ممنوعيت مطلق براي صدور گواهي‌نامه رانندگي بايد به تأييد سه نفر پزشك متخصص مربوط رسيده باشد.
 ماده8 ـ هرگاه پزشك و افسر كارشناس عالي تصادفات و امور فني راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران تشخيص دهند كه اشخاص مبتلا به ضعف بينايي يا شنوايي به كمك عينك يا لنز و يا سمعك و همچنين اشخاص داراي نقص عضو به كمك وسايل مصنوعي و يا با نصب تجهيزات مخصوص در وسيله نقليه، به طور طبيعي قادر به رانندگي مي‌باشند، صدور گواهي‌نامه به نام آنان در صورت جمع شرايط لازم ديگر، مانعي ندارد. اما در متن گواهي‌نامه بايد تصريح شود كه فقط با عينك، لنز يا سمعك و يا چه نوع وسيله نقليه‌اي مي‌توانند رانندگي نمايند. آزمايش عملي رانندگي از درخواست‌كنندگان داراي نقص عضو بايد به وسيله سه نفر افسر كارشناس مذكور انجام پذيرد.
 ماده9ـ ارزيابي انواع:
 1ـ اختلالات بينايي.
 2ـ اختلالات شنوايي.
 3ـ اختـلالات غـدد آنـدوكرين (اعم از انواع ديابت نيازمند به درمان انسوليني و غير انسوليني، هيپوگليسمي غيرديابتي، تيروئيد، پاراتيروئيد، هيپوفيز، اكرومگالي، آدرنال، چاقي، آنسفالوپاتي هپاتيكي).
 4ـ اختلالات كليوي.
 5 ـ اختلالات تنفسي.
 6 ـ اختلالات نورولوژيكي (مغز و اعصاب).
 7ـ اختلالات حركتي اندامهاي فوقاني و تحتاني.
 8 ـ اختلالات عصبي ـ عضلاني.
 9ـ اختلالات قلبي و عروقي.
 10ـ اختلالات فشار خون.
 11ـ اختلالات ناشي از مصرف دارو.
 12ـ اختلالات روحي و رواني (اعصاب و روان).
 13ـ اختلالات خواب (اعم از Sleep apnea و ناركولپسي).
 14ـ عفونت‌ها.
 احـراز سلامت جسماني و رواني رانندگان براساس دستورالعمل اجرايي است كه پس از تأييد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و با هماهنگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران براي اجرا به تمامي پزشكان انجام‌دهنده معاينات پزشكي درخواست‌كنندگان انواع گواهي‌نامه، ابلاغ مي‌شود.
 ماده10ـ پزشكان انجام دهنده معاينات درخواست‌كنندگان گواهي‌نامه رانندگي، ملزم به شركت و كسب موفقيت در دوره آموزشي « معاينات رانندگان» كه به وسيله وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي برگزار مي‌گردد، هستند.
مقررات وضوابط حمل بار در جاده‌هاي كشور
 ضوابط و مقررات حمل بار در جاده‌هاي كشور كه توسط وزارت راه و ترابري با استناد به ماده (14) قانون نحوه رسيدگي به تخلفات و اخذ جرايم رانندگي ـ مصوب30/3/1350ـ با اصلاحات بعدي آن و بندهاي 7 و 12 ماده (7) قانون تغيير نام وزارت راه و ترابري و تجديد تشكيلات و تعيين وظايف آن ـ مصوب 16/4/1353 ـ تعيين گرديده است، به شرح زير مي‌باشد:

ضوابط حمل بار
 1ـ وزارت راه و ترابري مي‌تواند درآزادراه‌هاي كشور وسايل لازمه براي توزين و اندازه‌گيري ابعاد و وزن محور وسايط نقليه سنگين را تهيه و مورد استفاده قرار دهد.
 2ـ وزارت راه و ترابري مي‌تواند با جلب مساعدت نيروي انتظامي از عبور و مرور وسايط نقليه‌اي كه وزن و طرز بارگيري و ظرفيت محموله آن اضافه بر ميزان مجاز باشد جلوگيري نمايد.
 3ـ مالكين وسايط نقليه سنگين مكلف به رعايت مقررات يادشده و ساير مقررات بين‌المللي و مصوب از طرف وزارت راه و ترابري بوده و وزارت راه و ترابري براي اجراي اين تصويب‌نامه با استفاده از نظر سنديكاي مالكين كاميونها حدود و نظامات مربوط را تعيين و آگهي خواهدنمود.
 4ـ وزارت راه و ترابري در اجراي مقررات اين تصويب‌نامه عده لازم از مهندسين آن وزارت را انتخاب خواهدنمود كه با تشريك مساعي نيروي انتظامي اقدام لازم را معمول دارند.

 


منابع :


طراحی سایت : سایت سازان