میهن داکیومنت                میهن داکیومنت                      میهن داکیومنت              میهن داکیومنت

مرکز دانلود پایان نامه ، پروژه ، روش تحقیق ، مقاله 


میهن داک - میهن داکیومنت

مقاله زراعت جو ديم


کد محصول : 1000709 نوع فایل : word تعداد صفحات : 11 صفحه قیمت محصول : رایگان تعداد بازدید 308

دانلودرایگان فایل رمز فایل : m3d709

فهرست مطالب و صفحات نخست


زراعت جو ديم

تعريف زراعت ديم :
كشت محصولات كشاورزي بدون آبياري و با استفاده از نزولات آسماني ( باران و برف ) را ديم كاري مي‌گويند.
سطح زيركشت جو در استان به شرح زير است :
1. جو آبي در حدود 10000 هكتار است كه شامل ارقام جو ماكويي ، والفجر ، زرجو و ارقام محلي ميباشد.
2. جو ديم در حدود 25000 هكتار بوده كه رقم قالب محلي مي‌باشد و بهاره كشت مي‌گردد ( اواخر اسفند و اوايل فروردينش ماه ) كه بعلت داشتن دوره رشد كوتاه داراي عملكرد بسيار پاييني است.
توصيه‌هاي مديريت زراعت جهت بهبود زراعت جو ديم :
اصول زراعت ديم رعايت شود.
1. در فصل آيش عمليات زراعي مناسب و صحيح جهت ذخيره و حفظ رطوبت اجرا گردد.
2. در فصل آيش از ماشين آلات مناسب استفاده گردد.
3. شخم درست برخلاف شيب زده شود.
4. در طول فصل آيش علف‌هاي هرز كنترل گردد.
5. بذر بطور صحيح در زمين كاشته شود و موقع كاشت رعايت گردد.
6. از كودهاي شيميايي مناسب استفاده گردد.
7. از بذور اصلاح شده ، بوجاري شده و ضدعفوني شده استفاده شود.
8. جو ديم را نبايد در زمينهاي پر شيب  كشت كرد. زيرا حداكثر شيب براي جو ديم 12 درصد است و شيب بيشتر باعث فرسايش خاك و تخريب مزرعه مي‌شود.
9. بهترين خاك براي زراعت ديم شني رسي يا ليموني است. زيرا خاصيت نگهداري و ذخيره رطوبت و مواد غذايي در اين خاكها زياد است.
10. مسئله ديگر در انتخاب زمين‌هاي ديم رنگ خاك است. زيرا رنگ خاك نشان دهنده جنس خاك و مواد دروني آن است. بعنوان مثال رنگ سياه ، خاكستري يا قهوه‌اي نشان دهنده حاصلخيزي خوب تا متوسط و رنگ سفيد روشن نشان دهنده آهكي بودن يا گچدار و نمكدار بودن زمين است كه اين نوع خاكها فقيرند و جهت كاشت ديم مناسب نيستند. و بالاخره رنگ سرخ و زرد كه عموما ارزش زراعتي نداشته و از نظر مواد غذايي فقيرند.
11. در زراعت ديم نبايد از گاوآهن برگردان دار استفاده كرد زيرا اين نوع گاوآهن ها در زمين‌هاي مرطوب و آبي مورد استفاده قرار مي‌گيرند و استفاده از آن ها در زراعت ديم بعلت برگرداندن كامل خاك و ادغام خاك زراعتي كه در قسمت بالا قرار دارد با خاك زير ، باعث از بين رفتن رطوبت خاك و همچنين باعث فرسايش خاك مي‌گرددند. و در نتيجه از ميزان توليد كاسته شده و باعث تخريب خاك زراعتي مي شوند.
مراحل مختلف زراعت جو ديم به روش صحيح :
ديمكاري به روش صحيح را مي‌توان به پنج مرحله تقسيم كرد كه اين مراحل عبارتند از :
1. آماده كردن زمين
2. كاشت
3. داشت
4. برداشت
قبل از آنكه به توضيح و تشريح هر يك از مراحل فوق پرداخته شود ، مطالبي چند پيرامون آيش گذاري مطرح مي‌گردد.
1. آيش گذاري : در ديمزارهاي استان به علت كمي رطوبت و بارندگي، زمين را يكسال در ميان ميكارند و در سال نكاشت (آيش) ، عمليات زراعي جهت حفظ رطوبت آن انجام مي‌دهند و به عبارت ديگر بعلت ميزان بارندگي محدود در سال كشت ، رطوبت سال نكاشت را همراه با رطوبت سال كشت در اختيار گياه قرار مي‌دهند.
آيش گذاري با انجام عمليات زراعي صحيح فوايد زير را دارد :
- از بين رفتن علفهاي هرز
- افزايش مواد آلي خاك ( در نتيجه فعاليت موجودات زنده خاك )
- ذخيره آب و جلوگيري از فرسايش خاك
آيش گذاري در مناطق باد خيز و گرم و خشك :
كشاورزان در اين مناطق بعد از برداشت صحيح يعني برداشت جو از ارتفاع حداقل 25-20 سانتيمتري سطح خاك عمليات زير را جهت حفظ رطوبت و نگهداري خاك بايد انجام بدهند.
در اين مناطق بعلت بالا بودن درجه حرارت در فصل گرما و بادهاي منطقه كلش هاي سطح مزرعه را بايد به حال خود باقي گذاشت.
نتيجه اين عمل شامل موارد زير است :
- كلش هاي باقيمانده در سطح خاك مزرعه از تابش مستقيم آفتاب به سطح خاك جلوگيري ميكند. اين كار در عمق ده سانتيمتري خاك 2 تا 4 درجه از حرارت خاك ميكاهد و در نتيجه از تبخير رطوبت خاك جلوگيري ميكند.
- با بجا گذاشتن كلش در مناطق بادخيز از حركت خاك ديمزار جلوگيري ميشود.
- در زمينهاي شور اگر سطح خاك پوشش نداشته باشد سال به سال به شوري خاك اضافه خواهد شد. زيرا وقتي آفتاب مستقيما به خاك بتابد ، خاك گرم شده و باعث حركت آبهاي زير زميني به طرف بالا ميشود و اين آب به همراه خود نمكها را به سطح خاك مياورد و پس از تبخير آنها را در سطح خاك باقي مي ‌گذارد. در نتيجه بعد از چند سال درجه شوري خاك بالا رفته و خاك غير قابل استفاده ميشود.
- در هنگام بارندگي، در زمينهاي ديم، قطره هاي باران به روي كاه و كلش افتاده و از فشار مستقيم آن به خاك جلوگيري مي كند و سپس به آرامي جذب ميشود. همچنين وجود كاه و كلش در سطح زمين از سله بستن خاك جلوگيري ميكند. كه سله بستن  باعث جاري شدن آب در سطح خاك و عدم نفوذ در خاك ميشود.
زمان شخم در اين مناطق با گاوآهن قلمي از اول پاييز تا اواخر آبان ميباشد و در بعضي مواقع تا اواخر آذر نيز ادامه دارد.
1. آماده كردن زمين :
اهداف :
- كشاورزان به تاثيرات گاوآهنهاي قلمي و پنجه غازي در ديمزارها و دلايل استفاده از آنها آشنايي پيدا مي‌كنند.
- روش انجام شخم با گاوآهنهاي قلمي و پنجه غازي را آموخته و عمل مينمايند.
الف ) روش شخم با گاوآهن قلمي در فصل آيش :
زمان شخم زدن با گاوآهن قلمي در فصل آيش در مناطق خشك و بادخيز ، پاييز مي‌باشد.
طريقه كار :
كشاورزان زمين مورد نظر را بايد در ماه هاي مهر و آبان با گاوآهن قلمي شخم بزنند تا مقداري از كلش هاي باقيمانده با خاك مخلوط گردد. گاوآهن قلمي، هم خاك را شيار ميدهد و هم مقداري از كلش و بقاياي گياهي را با خاك مخلوط ميكند كه بدين صورت مجموعه مناسبي از مخلوط خاك و كلش ايجاد مينمايد كه با اين عمل علاوه بر اينكه از شسته شدن خاك جلوگيري مينمايد نفوذ آب در خاك را آسان و زياد مي‌گرداند.
بايد توجه داشت كه در همه حالت شخم بايد در خلاف جهت شيب مزرعه باشد تا در موقع بارندگي، آب در مزرعه جاري نشده و سطح مزرعه شسته نشود.
عمق شيب با اين گاوآهن 20 الي 25 سانتيمتر ميباشد كه بوسيله چرخ تنظيم شاسي گاوآهن تنظيم ميشود.
ب ) شخم با گاوآهن پنجه غازي در فصل آيش :
پس از سپري شدن دوره زمستان، در ديمزارها ، براي مبارزه با علفهاي هرز نوبت به استفاده از گاوآهن پنجه غازي ميرسد. ابتدا تيغه هاي گاوآهن پنجه غازي را به جاي تيغه هاي گاوآهن هاي قلمي مي بنديم و تا عمق 8 الي 10 سانتي متري را بدون برگرداندن خاك ، شخم ميزنيم تا ريشه تمام علفهاي هرز را قطع كند.
زمان شخم با اين گاوآهن در فصل بهار ميباشد كه در سه نوبت انجام ميشود:.شخم اول : زمان انجام آن بستگي به شرايط منطقه ، گرما و رطوبت و انواع علفهاي هرز دارد و بطور كلي زماني است كه علفهاي هرز بيش از دو سوم منطقه را پوشانده و هنوز سه برگه نشده باشند. با اين شخم علفهاي هرز كه مقدار زيادي از رطوبت زمين را مصرف ميكنند از بين رفته و همچنين سطح خاك نرم شده و از سله بستن خاك و هدر رفتن رطوبت آن جلوگيري ميشود.
عمق اين شخم 6 الي 8 سانتيمتر ميباشد كه با چرخ تنظيم كه به شاسي گاوآهن متصل است تنظيم ميشود.
شخم دوم : دومين شخم بهاره معمولا پس از 15 تا 20 روز بعد از اولين شخم بهاره جهت از بين بردن باقيمانده علفهاي هرز انجام ميگردد كه معمولا اين شخم در كليه مناطق لازم است.
عمق اين شخم 8 تا 10 سانتيمتر است.
شخم سوم : بندرت انجام ميگيرد و معمولا در مناطقي كه اواخر فصل ، بارندگي خوبي داشته باشد صورت ميگيرد كه حدوداً  10 الي 15 روز بعد از شخم دوم است.
عمق اين شخم 8 تا 10 سانتيمتر مي‌باشد.
2. كاشت :
اهداف :
- كشاورزان با كليه مراحل كاشت و ترتيب آنها آشنا ميشوند.
- با خصوصيات بذر مناسب براي كاشت در ديمزارها آشنا ميشوند.
الف ) آماده كردن بذر :
بذري كه جهت كاشت جو در ديمزارها انتخاب ميشود بايد مشخصات زير را داشته باشد :
1. قدرت جوانه‌زني
2. پنجه زني
3. زودرسي
4. مقاومت به گرما و سرما
5. مقاومت در برابر ريزش
جو در مقايسه با گندم نسبت به سرما حساس‌تر است بنابراين ارقام جو بايد از مقاومت زيادتري برخوردار باشند تا در منطقه كشت گردند.
در حال حاضر به لحاظ كم بودن ارقام جو مقاوم به سرما و رقم پاييزه اكثريت قريب به اتفاق مزارع جو ديم در استان زنجان بصورت بهاره كشت ميشود كه بعلت عملكرد پايين و پاكوتاه بودن قابل برداشت با كمباين نيست. بنابراين ارقام توصيه شده بايد از عملكرد بالا،‌ مقاومت به سرما و ارتفاع مناسب براي برداشت مكانيزه برخوردار باشند.
رقم مورد كشت و توصيه شده براي مناطق سرد استان :
جو سهند : اين رقم از انواع جوهاي دو رديفه با تيپ رشد پاييزه بهاره و داراي ريشكهاي تقريبا بلند ميباشد. عملكرد آن در سالهاي خشك بيش از يك تن بوده و در سالهاي با بارندگي مناسب و بيش از 400 ميليمتر ، بيش از دو تن عملكرد دانه دارد. ارتفاع بوته ها حدود هشتاد سانتيمتر و قابل برداشت با كمباين ميباشد. ميزان پروتئين دانه بالا و 13 درصد ميباشد. اين جو داراي دانه هاي درشت بوده و وزن هزار دانه آن در شرايط خوب 50 - 45 گرم است. اين رقم مقاومت بسيار خوبي در مقابل سرما ، خشكي ، ورس و ريزش دارد.
تاريخ كاشت :
در منطقه زنجان كه در اكثر سالها بارندگي پاييزه ناكافي است تاريخ كاشت جو تاثير كمتري در عملكرد دارد و در هر صورت بهتر است كاشت جو سهند كه در سالهاي اخير معرفي و ترويج شده است در اوايل مهرماه و تا آخر مهر خاتمه يابد تا در صورت بارندگي هاي احتمالي اول فصل از آن استفاده نمايد.
عمق كاشت :
در زراعت ديم به جهت اينكه محدوديت اصلي رشد  گياه، رطوبت ميباشد، بنابراين كاشت عميق در حدود 8 سانتيمتر مناسب تر است زيرا سطح خاك يا بعلت تابش مستقيم آفتاب و وزش باد و درنتيجه تبخير سريعا رطوبت خود را از دست داده و خشك ميشود و گياه نميتواند به زندگي خود ادامه دهد. ولي اعماق پايين تر خاك ديرتر خشك شده و رطوبت در آن وجود خواهد داشت.
يكي ديگر از محدوديتهاي رشد در منطقه ، سرما ميباشد. در اواخر پاييز كه پوشش برف نيز وجود ندارد دماي خاك به شدت پايين آمده و درصورت كشت سطحي ، طوقه و ريشه گياه در معرض خطر يخ زدگي و سرما قرار ميگيرند. بدين لحاظ عمق مناسب كاشت باعث خواهد شد خسارتي به گياهچه جوان و حساس جو وارد نيايد.
ميزان بذر مصرفي :
ميزان بذر توصيه شده براي رقم جو سهند 350 دانه در متر مربع و حدود 140 كيلوگرم در هكتار و فاصله خطوط كاشت با دستگاه عميق كار 15 تا 20 سانتيمتر ميباشد.
 


منابع :


دانلود پایان نامه,خرید پایان نامه,فروش پایان نامه,پایان نامه,آرشیو پایان نامه,پایان نامه عمران,پایان نامه روانشناسی,

پایان نامه حقوق,پایان نامه اقتصاد,پایان نامه برق,پایان نامه معدن, پایان نامه کارشناسی ,پایان نامه صنایع,پایان نامه علوم سیاسی ، پایان نامه کاردانی

طراحی سایت : سایت سازان